به گزارش سیاست خارجی ایرنا، در برهه حساس و سرنوشت ‌ساز کنونی که منطقه غرب آسیا، بیش از هر زمان دیگری به آرامش و همکاری درون ‌منطقه‌ای برای عبور از تلاطم‌های تحمیلی نیاز دارد، بار دیگر شاهد به روی صحنه رفتن خیمه ‌شب ‌بازی جدید، پیچیده و به ‌غایت خطرناکی در صحن شورای امنیت سازمان ملل متحد هستیم؛ سناریویی مسموم که در آن، واشنگتن قصد دارد با تردستی دیپلماتیک، جای شاکی و متهم را در پرونده قطور امنیت دریانوردی عوض کرده و روایتی واژگون از حقایق جاری در آب ‌های نیلگون خلیج فارس به خورد جهانیان بدهد.
هسته مرکزی این فریب دیپلماتیک، تدوین و ارائه پیش‌نویس قطعنامه ‌ای یک ‌سویه، تحریک‌ آمیز و سراسر تناقض در خصوص وضعیت تنگه هرمز است؛ سندی که در لایه‌های زیرین خود، یک بیانیه‌ی سیاسی خصمانه در پوشش کلمات صیقل ‌خورده دیپلماتیک است که با نادیده گرفتن عامدانه حقایق میدانی، تبر بر ریشه اصول بنیادین حقوق بین‌الملل می‌زند. این حرکت فریبکارانه، در واقع استمرار همان سیاست ‌های خصمانه، فرسایشی و استعمارگرانه‌ای است که ایالات متحده دهه ‌هاست علیه استقلال و عزت ملت ایران پیش گرفته و اکنون با سوء استفاده از تریبون ‌های بین‌المللی، به دنبال مشروعیت ‌بخشی به اقدامات غیر قانونی خود علیه کشوری است که هزاران مایل از مرزهای جغرافیایی آن فاصله دارد.
در لایه‌ برداری از این ترفند حقوقی، باید با صراحت و بدون لکنت در برابر افکار عمومی جهان اعلام کرد که وضعیت فعلی در تنگه هرمز، صرفاً یک معلول است، نه علت؛ چرا که دلیل اصلی و بنیادین تمام این تنش‌ ها، تهاجم نظامی نامشروع و استفاده سیستماتیک از زور توسط آمریکا و شریک منطقه‌ای‌ آن، رژیم صهیونیستی، در پهنه‌ ای است که هیچ قرابت جغرافیایی یا تاریخی با آن ‌ها ندارد. پیش‌نویس کنونی با وقاحتی آزار دهنده، چشمان خود را بر زنجیره ‌ای از تجاوزات مکرر، نقض فاحش آتش‌بس‌های اعلامی، محاصره‌ های دریایی غیرقانونی علیه ملت ایران که مصداق بارز راهزنی دریایی مدرن است، بسته است. روشن است که هدف واقعی این متن، نه تأمین امنیت برای تجارت جهانی، بلکه تحریف واقعیت ‌های موجود در صحنه و توجیه اقدامات قهرآمیز پیشین و جاری آمریکا علیه ایران است تا بدین ‌وسیله، مداخلات غیرقانونی خود را ذیل چتر مشروعیت سازمان ملل پنهان سازد.
استناد به ادبیات تهدیدآمیز و تلاش برای امنیتی‌سازی پرونده ایران در شورای امنیت، اقدامی کاملاً غیرموجه، نامتناسب و به ‌شدت خطرناک است که قصد دارد با دور زدن مکانیسم ‌های حل اختلاف مسالمت‌آمیز، شورای امنیت را از مقام حافظ صلح به ابزاری سیاسی برای فشار علیه کشورهای مستقل تنزل دهد؛ این یک بدعت حقوقی ویرانگر است که اگر امروز در قبال ایران پذیرفته شود، فردا به قاعده‌ای سرکوبگر علیه هر کشور مستقلی تبدیل خواهد شد که بخواهد خارج از مدار اراده واشینگتن تنفس کند. این پیش‌نویس به دنبال آن است که دفاع مشروع ایران از مرزهای آبی خود را به عنوان تهدیدی علیه صلح معرفی کند، در حالی که سکوت همین شورا در برابر دزدی ‌های دریایی آمریکا و توقیف غیرقانونی نفتکش‌های ایرانی، خود بزرگ‌ترین لکه ننگ بر دامان عدالت بین‌المللی است.
در این میان آنچه این وقاحت حقوقی را تکمیل می‌کند، تلاش آمریکا برای استفاده ابزاری از ظرفیت شورای امنیت در راستای اهداف ژئوپلیتیکی خود است؛ رویکردی که با روح منشور ملل متحد و اصل بی‌طرفی نهادهای بین‌المللی در تضاد آشکار قرار دارد. برخی بازیگران منطقه‌ای نیز ممکن است در روند رایزنی‌ها یا همراهی سیاسی با این پروژه نقش‌آفرینی کنند، اما واقعیت آن است که هدایت اصلی این سناریو از سوی واشینگتن صورت می‌گیرد. همسایگان منطقه باید به این درک راهبردی برسند که امنیت، کالایی خریداری‌شدنی نیست و آینده ثبات خلیج فارس نه در اتاق‌های فکر قدرت‌های فرامنطقه‌ای، بلکه در همکاری میان کشورهای همین منطقه رقم خواهد خورد.
هشدار جمهوری اسلامی ایران به همسایگان عرب خود صریح و قاطع است؛ مشارکت در هرگونه پروژه سیاسی یا دیپلماتیک علیه ایران، به معنای ورود به مسیری پرهزینه و تنش‌آفرین خواهد بود که امنیت جمعی منطقه را با مخاطرات جدی مواجه می‌سازد.
این هشدار مقتدرانه ریشه در واقعیتی انکارناپذیر دارد؛ چرا که جمهوری اسلامی ایران، به عنوان مقتدرترین بازیگر ساحلی، بارها ثابت کرده است که ضامن اصلی امنیت در خلیج فارس و تنگه هرمز است. اما باید این نکته کلیدی را به گوش جهانیان رساند که امنیت تجزیه ‌پذیر نیست. نمی‌توان انتظار داشت که آمریکا با نادیده گرفتن حقوق حاکمیتی ایران، تداوم تحریم ‌های ظالمانه و محاصره غیرقانونی، از امنیت کامل برای منافع خود بهره‌مند باشد. مسیر دستیابی به ثبات، نه در صدور قطعنامه‌های فرمایشی تحت فشار آمریکا، بلکه در پایبندی واشینگتن به حقوق بین‌الملل و توقف دزدی دریایی مدرن نهفته است.
تردد عادی دریایی و آرامش در این آبراه حیاتی، به صورت مستقیم مشروط به توقف دائمی جنگ، رفع کامل تحریم ‌های غیرقانونی و پایان دادن به محاصره‌ای است که علیه ملت ایران وضع شده است.
با توجه به این بن‌بست دیپلماتیک که آمریکا ایجاد کرده است، اکنون اعتبار شورای امنیت در معرض یک آزمون بزرگ قرار دارد؛ اگر این شورا اجازه دهد که توسط متجاوزان مورد سوءاستفاده قرار گیرد، جایگاه اجرایی و حقوقی آن برای همیشه تضعیف خواهد شد. جمهوری اسلامی ایران از تمامی کشورهای مسئولیت ‌پذیر و اعضای جامعه بین‌المللی می‌خواهد که با اتخاذ موضعی اصولی، در برابر این روایت ‌های گزینشی و جانبدارانه بایستند. اجازه ندهند شورای امنیت به ابزاری برای توجیه استفاده غیرقانونی از زور تبدیل شود. ایران بر سر حقوق ملی و حاکمیتی خود با هیچ طرفی معامله نخواهد کرد و هرگونه ماجراجویی حقوقی یا نظامی در این منطقه، با پاسخی متناسب، قاطع و پشیمان‌کننده مواجه خواهد شد. امنیت خلیج فارس تنها به دست کشورهای همین منطقه و در سایه احترام متقابل تأمین می‌شود، نه با نسخه‌های تحمیلی از سوی قدرت ‌های فرسوده جهانی
*کارشناس مسائل بین الملل