به گزارش سیاست خارجی ایرنا، در این بیانیه یازده صفحه ای، حملات علیه ایران در کنار محاصره کوبا، جنگ غزه و مداخلات در آمریکای لاتین، نمونهای از سیاستهای جنگطلبانه و سلطهجویانه ایالات متحده دانسته شده است. شرکتکنندگان تأکید کردند که جهان وارد مرحلهای از گذار تاریخی شده و ملتهایی مانند ایران، فلسطین، کوبا و ونزوئلا در خط مقدم این مقابله قرار دارند.
این قطعنامه، ایران را نه صرفاً یک کشور منطقهای، بلکه یکی از نمادهای اصلی مقاومت جهانی علیه نظم آمریکامحور معرفی میکند. در نگاه برگزارکنندگان نشست، تجربه ایران در برابر تحریم، فشار و جنگ، بخشی از روند شکلگیری نظم جدید چندقطبی جهان است؛ نظمی که به باور آنان، پایان دوران سلطه مطلق آمریکا را رقم خواهد زد.
ایران؛ نمونهای از مقاومت در برابر جنگ مدرن
در بخش تحلیل نظامی قطعنامه آمده است: تهاجم اخیر به ایران نشان داد ملتها قادرند خود را برای مقابله با جنگهای پیشرفته تکنولوژیک آماده کنند. این مسئله شکلهای جدیدی از دفاع نظامی در میدان نبرد را به وجود آورده است.
در این متن، ایران بهعنوان نمونهای از مقاومت موفق در برابر جنگهای مدرن مبتنی بر پهپاد، موشک و حملات هوایی معرفی شده و تجربه آن بهعنوان الگویی برای «مقاومت نامتقارن» مورد توجه قرار گرفته است.
ایران در کنار قدرتهای نوظهور جهان
در بخش «جهان چندقطبی» تأکید شده است که ظهور کشورهایی با پروژههای ملی و مستقل، از جمله چین، روسیه، ایران و آفریقای جنوبی، بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. این بیانیه، ایران را یکی از بازیگران اصلی نظم جدید جهانی و بخشی از روند گذار از هژمونی آمریکا به جهان چندقطبی معرفی میکند.
حمایت رسمی از ایران در برنامه اقدام نهایی
در بخش پایانی و برنامه اقدام، شرکتکنندگان خواستار گسترش کارزارهای بینالمللی همبستگی با ایران، مقابله با سیاستهای امپریالیستی علیه ملت ایران و حمایت از ملتهایی شدند که «در برابر تهاجمات امپریالیسم مقاومت میکنند.»
در متن قطعنامه، ایران در کنار فلسطین، ونزوئلا، کوبا، لبنان، یمن و کشورهای آفریقا بهعنوان ملتهای در معرض فشار و مداخله خارجی نام برده شده است.
این نشست با الهام از اندیشههای سیمون بولیوار و در دویستمین سالگرد «کنگره پاناما» برگزار شد و هدف آن ایجاد یک جبهه جهانی ضد امپریالیستی عنوان شد.
مهمترین محورهای قطعنامه عبارتند از:
آمریکا و متحدانش عامل جنگها، تحریمها و بیثباتی جهانی معرفی شدند.
نظام سرمایهداری در مرحله «بحران و زوال تاریخی» توصیف شد.
بر تشکیل شبکه جهانی جبهههای ضد امپریالیستی و ضد فاشیستی تأکید شد.
از ایجاد «دادگاه اخلاقی برای محاکمه جنایات استعمار و امپریالیسم آمریکا» حمایت شد.
بر تقویت رسانهها، دانشگاهها و شبکههای ارتباطی مستقل برای مقابله با «جنگ شناختی» تأکید شد.
حمایت از فلسطین، کوبا، ونزوئلا، نیکاراگوئه، ایران و دیگر کشورهای مستقل بهعنوان بخشی از برنامه اقدام قارهای تصویب شد.
شکلگیری جهان چندقطبی و کاهش هژمونی دلار و آمریکا بهعنوان روندی تاریخی توصیف شد.