به گزارش ایرنا از نشریه دیپلمات، مشابه این اتفاق در طول بحران جهانی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ مشهود بود و با سه برابر شدن قیمت کود، قیمت جهانی مواد غذایی ۵۷ درصد افزایش یافت.
سامانه های کشاورزی مدرن نه تنها برای حمل و نقل و آبیاری، بلکه برای تولید کود نیز به شدت به انرژی وابسته هستند کودهای نیتروژنی، به ویژه، به گاز طبیعی متکی هستند وقتی منابع انرژی محدود می‌شوند، تولید کاهش و قیمت‌ها افزایش می‌یابد و آنچه که به عنوان یک شوک انرژی آغاز می‌شود، می‌تواند به سرعت به سیستم کشاورزی سرایت کند.
کشورهای جنوب آسیا به ویژه به شدت به کود و گاز طبیعی از خلیج فارس وابسته هستند، در سال ۲۰۲۴، هند بیش از نیمی از کود مورد نیاز بخش کشاورزی خود را از خلیج فارس وارد کرد.
البته این تأثیرات به طور مساوی توزیع نمی‌شوند. کشورهای با درآمد بالاتر اغلب از طریق یارانه‌ها یا قدرت خرید قوی‌تر، چنین شوک‌هایی را خنثی می‌کنند در مقابل، کشورهای کم‌درآمد و وابسته به واردات با محدودیت‌های فوری مواجه می‌شوند.
در سراسر جنوب آسیا، میزان وابستگی بسیار زیاد است. هند سالانه حدود ۶۰ میلیون تن کود مغذی نیاز دارد در حالی که پاکستان و بنگلادش به ترتیب حدود ۱۰ میلیون و ۶ میلیون تن کود مصرف می‌کنند. کشورهایی مانند نپال که تولید داخلی بسیار محدودی دارند، سطح دیگری از آسیب‌پذیری را نشان می‌دهند.
اختلالات مرتبط با تنش‌های فعلی تا یک سوم تجارت جهانی کود را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث کمبود عرضه و افزایش هزینه‌ها می‌شود و حتی در پایین‌ترین سطح، پیامدهای آن جدی است.
محصولات اساسی مانند برنج و گندم به کوددهی بسیار حساس هستند. شواهد نشان می‌دهد که حذف نیتروژن می‌تواند عملکرد گندم را بیش از نصف کاهش دهد، در حالی که فسفر ناکافی می‌تواند عملکرد برنج را حدود ۳۰ درصد کاهش دهد.
به طور کلی، کاهش مصرف کود منجر به کاهش قابل توجه عملکرد در سطح جهان می‌شود و در سیستم‌های غذایی که از قبل تحت فشار بوده‌اند، چنین کاهش‌هایی می‌توانند به سرعت شرایط را از ثبات به کمبود تغییر دهند.
اگر اختلالات فعلی ادامه یابد، بحران بعدی در منطقه ممکن است نه تنها با کمبود سوخت، بلکه با کاهش دسترسی به مواد غذایی تعریف شود، درس این ماجرا واضح است: شوک‌های انرژی محدود به سیستم‌های انرژی باقی نمی‌مانند آنها به سرعت در بخش‌های مختلف سرایت می‌کنند و وقتی به سیستم‌های غذایی می‌رسند، مهار عواقب آن بسیار دشوارتر می‌شود.