به گزارش روز چهارشنبه ایرنا از نشریه استریتس تایمز، آرکادی گئورکیان (Arkady Gevorkyan) تحلیلگر راهبردی بازار کالا در بانک «سیتی‌بانک» آمریکا، دراین‌باره تاکید کرد که اختلال در عرضه نفت و گاز، بهای تولید برق را در کشورهای وابسته به واردات انرژی افزایش داده و انرژی هسته‌ای را به گزینه‌ای جذاب برای تولید پایدار برق تبدیل کرده است.
این اقدامات درحالی صورت می‌گیرد که تردد در تنگه هرمز پس از تجاوز آمریکایی-صهیونیستی دچار اختلالات شده است؛ تنگه‌ای که حدود ۲۰ درصد تجارت جهانی نفت از آن عبور می‌کند و هرگونه اختلال در آن می‌تواند بازارهای جهانی را با شوک قیمتی و بی‌ثباتی روبه‌رو کند.
وی افزود: کشورهایی که تنها به یک یا ۲ منبع انرژی متکی هستند، در برابر بحران‌های ژئوپلیتیکی و اختلالات عرضه بسیار آسیب‌پذیر خواهند بود و به همین دلیل، تنوع‌بخشی به منابع انرژی به یک ضرورت راهبردی تبدیل شده است.
در همین حال، تان سو جی شنگ (Tan-Soo Jie-Sheng) از کالج سیاست عمومی «لی کوان یو» دانشگاه ملی سنگاپور، هم تاکید کرد که مساله خاورمیانه، وابستگی شدید منطقه به سوخت‌های فسیلی وارداتی را برجسته کرده و استدلال‌های مربوط به امنیت انرژی را تقویت کرده است.
وی افزود: جنگ اخیر (علیه ایران) باعث نشده مسیر توسعه انرژی هسته‌ای کوتاه‌تر شود اما این فناوری را از یک گزینه حاشیه‌ای به بخشی جدی‌تر از برنامه‌ریزی بلندمدت انرژی کشورهای منطقه تبدیل کرده است.
چندین کشور جنوب شرق آسیا هم در سال‌های اخیر، گام‌هایی عملی برای ورود به عرصه انرژی هسته‌ای برداشته‌اند؛ بطوری که ویتنام توافقی با روسیه برای ساخت نیروگاه هسته‌ای با ظرفیت ۲۴۰۰ مگاوات امضا کرده و هدف‌گذاری کرده است. همچنین، نخستین نیروگاه هسته‌ای خود را تا سال ۲۰۳۰ وارد مدار کند.
مالزی نیز اعلام کرده است که در چارچوب برنامه توسعه ملی، ارزیابی جامعی درباره امکان توسعه انرژی هسته‌ای انجام می‌دهد. مقام‌های مالزی تاکید کرده‌اند که بی‌ثباتی ژئوپلیتیکی و نوسانات بازار جهانی سوخت، ضرورت بررسی این گزینه را افزایش داده است.
سنگاپور نیز مطالعات گسترده‌ای درباره فناوری‌های پیشرفته هسته‌ای آغاز کرده و همکاری‌های علمی و بین‌المللی خود را در این حوزه گسترش داده است. اندونزی و ژاپن نیز برای همکاری در زمینه توسعه انرژی هسته‌ای و احتمال ساخت نیروگاه در جزیره بورنئو به توافق رسیده‌اند.
با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که انرژی هسته‌ای راهکاری فوری برای بحران کنونی نیست. توسعه این صنعت نیازمند سرمایه‌گذاری‌های عظیم، تربیت نیروی انسانی متخصص، تدوین چارچوب‌های نظارتی و ایمنی و همچنین جلب اعتماد افکار عمومی است.
دینیتا ستیواتی (Dinita Setyawati)تحلیلگر اندیشکده انرژی «امبر» (Ember) تاکید کرد که راه‌اندازی نیروگاه‌های هسته‌ای ممکن است سال‌ها یا حتی دهه‌ها زمان ببرد و کشورهای منطقه همچنان در مرحله تدوین سیاست‌ها و آماده‌سازی زیرساخت‌ها قرار دارند.
برخی کشورهای این منطقه هم در کنار انرژی هسته‌ای به استفاده بیشتر از زغال‌سنگ نیز روی آورده‌اند.
تایلند در حال بررسی احیای برخی نیروگاه‌های زغال‌سنگی است و اندونزی نیز تصمیم گرفته تولید زغال‌سنگ خود را افزایش دهد؛ اقدامی که اگرچه می‌تواند بخشی از کمبود انرژی را جبران کند، اما نگرانی‌های زیست‌محیطی را تشدید خواهد کرد.