به گزارش ایرنا، تیم ملی ایران برای هفتمین بار و چهارمین دوره متوالی در رقابتهای جامجهانی حضور پیدا خواهد کرد. ایران در گروه G این رقابتها با نیوزلند، بلژیک و مصر هم گروه است. یوزها امیدوار هستند در آمریکا طلسم شکنی کرده و برای نخستین بار به دور حذفی رقابتهای جامجهانی صعود کنند. ۲۶ بازیکن تیم ملی ایران آماده هستند تا با تاریخسازی نام خود را در تاریخ ماندگار کنند.
چه کسی فکر میکرد روزگاری پسرک روستایی که با هزار رویا از خانواده خود جدا شده، حالا برای سومین بار در جامجهانی حاضر خواهد بود تا یک رکورد منحصر بهفرد در تاریخ فوتبال ایران را به نام خود به ثبت برساند. برای علیرضا بیرانوند، همهچیز با یک عکس ساده در میدان آزادی شروع شد. پسری سبزه با موهای لخت که از همه چیزش گذشت تا به همه چیز برسد. او با حک کردن این عکس بر روی دستش ثابت کرده که میداند از کجا آمده و چه رویایی را دنبال میکند.
امروز اگر بیرانوند را به عنوان مرد شماره یک تیم ملی در جامجهانی میبینیم، نباید تنها وضعیت حال حاضر و روزهای اکنون آن را دید؛ نباید تنها به این بسنده کرد که او تنها دروازهبان تاریخ فوتبال ایران است که ۳ دوره در جامجهانی حاضر بوده و یا با ۵ بازی رکورددار بیشترین بازی در قفس توری ایران در این رقابتهاست. فریب ظاهر این ستاره را نخورید. او شبهای سرد و روزهای گرم و سوزانی را با زخمهای طاقت فرسا پشت سرگذاشته تا به این جایگاه رسیده است. او حالا نه تنها سنگربان دروازه ایران بلکه حافظ رویاهای بزرگ از کوچه پس کوچههای سرابیاس در خرمآباد تا روزهای سخت و طاقتفرسا در تهران است.
او که در ۲۲ سالگی در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ برای نخستین بار به همراه تیم ملی اولین تورنمنت خود را تجربه کرد؛ از آن روز تا به حالا نه تنها عضو ثابت تیم ملی بلکه یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین چهرههای تیم ملی بوده است. گویا همین دیروز بود وقتی ایران در جامجهانی ۲۰۱۸ با پرتغال همگروه شد همه با تقابل او با کریستیانو رونالدو به شوخی و مزاح پرداختند اما بیرانوند با مهار پنالتی ابرستاره پرتغالی نشان داد کت تن کیست! او با مهار این پنالتی یک رکورد منحصر به فرد را نیز به خود اختصاص داد؛ تنها دروازهبان ایرانی که در جامجهانی موفق به مهار پنالتی شده است.
ماجرا بیرانوند و پرسپولیس شاید به یک جنگ تمام عیار بین او و سرخپوشان شود اما نباید تاثیر بسزا او در افتخارات و قهرمانیهای پرسپولیس را نادیده گرفت. هنوز مهار تماشایی و تک دست او در مرحله نیمهنهایی لیگ قهرمانان آسیا در دقایق پایانی مقابل السد و ضربه سر تماشایی ژاوی هنوز به یاد همه هواداران پرسپولیس هست؛ واکنشی که پرسپولیس را برای نخستین بار به فینال آسیا رساند و خود بیرانوند را در بین نامزدهای نهایی بهترین بازیکن سال آسیا قرار داد و اگر او و پرسپولیس کمی خوششانس بودند، میتوانستند با دو عنوان بزرگ آسیایی، سال بینظیری را رقم بزنند.
درخشش او فقط به لباس تیم ملی و پرسپولیس محدود نمیشود؛ سنگربان این قصه درخشش خودش را در قلب قاره سبز در مقابل یکی از تیمهای بزرگ اروپا، که یکی از بزرگترین مربیان را روی نیمکت خود داشت هم ادامه داد. ۲۰ آذر ۱۳۹۹ در دیدار گروهی لیگ اروپا آنتورپ بلژیک که علیرضا بیرانوند را نخستین بار در قفس توری خود میدید در شمال لندن برابر تاتنهام قرار گرفت. بیرانوند اگرچه در این بازی ۲ بار دروازه خود را باز شده دید اما با ثبت ۸ سیو، ضمن ثبت یک نمایش خیرهکننده برابر شاگردان خوزه مورینیو، یک رکورد جالب توجه در این رقابتها را نیز به ثبت رساند.
بیرانوند در خصوص این شب میگوید: در راهروی ورزشگاه تاتنهام با ژوزه مورینیو روبرو شدم؛ او حسابی از من تعریف و تمجید کرد. من هم ضمن تشکر از او فرصت را غنیمت شمردم و گفتم پس حالا بیا عکس یادگاری بگیریم.
باید گفت بیرانوند همه جا دوست داشته مرد شماره یک باشد و بارها این موضوع را ثابت کرده؛ از قفس توری دروازه تیمهای که لباس آنها را برتن کرده تا تیتر اول رسانهها و حواشی. بد یا خوب او دوست دارد همیشه مرد نخست باشد. او بارها توانسته بالاتر از ظرفیتهای فوتبال ایران بدرخشد و خود را ثابت کند و گاهی نیز با تصمیمهای عجیب و حاشیهساز همه را غافلگیر کرده است. شاید ما نیز باید بیرانوند را همینگونه بپذیریم. هرچند او با سابقهای که دارد، باز هم میتواند همه را شگفت زده کند.
با همه نقدها که به بیرو وارد است و با جنجالهای همیشگی که داشته، باید بپذیریم او در تاریخ فوتبال ایران و آسیا یکی از چهرههای تاثیرگذار بوده و در جمع بزرگان قرار میگیرد. او هر زمان نیاز بوده وارد شده و درست مثل تصمیمات غیرمنتظرهش با واکنشهای خود در نقش یک ناجی بزرگ خودش را نشان داده است. بیرانوند حالا با تجربه ۲ جامجهانی درحالی به آمریکا میرود، تا در خاک کشوری که همین چند وقت پیش با حملات تروریستی به خاک ایران مقدس تجاوز کرده بود، حافظ و مدافع دروازه ایران در آوردگاه جهانی باشد.