به گزارش ایرنا؛ شهید پاسدار «ارشیر هندمینی» در سال ۱۳۴۱ در دهکده سراب سعید اطراف شهر کرمانشاه به دنیا آمد، دوران ابتدایی را در مدرسه مدائن و راهنمایی را در مدرسه شهید باهنر و دبیرستان در دبیرستان کشاورزی به اتمام رساند.
صبر و حوصله، خوش برخوردی و دلسوزی، سرکشی و احوالپرسی از اقوام و هم محله ها از ویژگی های بارز این شهید گرانقدر بود.
شهید هندمینی فعالیت‌های سیاسی را از سال ۱۳۵۵ با دریافت مجله ماهانه به نام «مکتب اسلام» از شهر قم و با مطالعه و توزیع آن در شهر کرمانشاه آغاز می‌کند و با اوج گرفتن انقلاب همانند اکثر مردم مسلمان ایران در تمامی راهپیمایی‌ها و مجالس مذهبی شرکت می کند، بعد از پیروزی انقلاب به همراه دیگر بردارانش شب ها تا صبح به پاسداری و محافظت از شهر می پردازد و با عضویت در سپاه همیشه یک پای ثابت مبارزه با دشمن و ضد انقلاب می شود.
شهید اردشیر هندمینی عاشق شهادت و دفاع از حق مستعضفان بود، پس از شروع جنگ تحمیلی بی درنگ به طرف جبهه رفت، سابقه درخشانش در انقلاب، موقعیت های پستی مناسب زیادی برای او فراهم کرد اما چون فقط عاشق شهادت بود، نپذیرفته بود.
در تیر ماه سال ۶۰ در نودشه پاوه در اثر انفجار مین سرش ضربه می خورد و شنوایی گوش راستش را از دست می دهد اما جبهه را رها نمی کند، در ماموریت دیگر در همان سال در حمله به مواضع دشمن بر اثر اصابت خمپاره بدنش از چند ناحیه زخمی می شود و چند ماه در بیمارستان بستری می‌شود.
شهید هندمینی در عملیات «مطلع الفجر» یکی از فرماندهان گردان‌های اصلی سپاه است و بعد از چند روز از عملیات و جنگیدن زخمی می شود اما با وجود جراحت سخت درمانش در بیمارستان باوجود اصرار خانواده اش برای درمان را رها می کند دوباره به جبهه برمی گردد و از خود ایثار و رشادتهای بسیاری به جای گذاشته بود، عاقبت در ۶۰/۹/۲۴در ارتفاعات شیاکوه گیلانغرب به شهادت می رسد. روحش شاد و یادش گرامی باد.
گفتنی است شهید هندمینی عاشق سردارش ابا عبدالله حسین (ع) بود و عاقبت سر بر آستان مبارکش نهاد.
او آنقدر عاشق شهادت بود که دنیا برایش ارزش نداشت، موقعیت‌های مادی و اجتماعی را کنار گذاشت، و تنها با عشق به الله و شهادت به سوی جبهه ها شتافت.
یکی از دوستانش قرآن جیبی به او هدیه کرده بود و شهید اردشیر در انتهای قرآن چنین نوشته بود: «خدایا اگر با ریختن چند قطره خون ناقابلم در راه تو، آمرزیده می شوم پس بسوی تو آمدم، دریابم».

وصیتنامه پاسدار شهید اردشیر هندمینی
خدایا خود می دانی که هدف و راهم توئی و خدمت و سختیم از برای مکتب من و دین تو اسلام می باشد.
بار خدایا، خود می دانی که آرزویم نهایت سعادت یعنی «شهادت» است. خدایا از تو می خواهم که مرا به آرزویم برسانی تا به کمال برسم. از نفس بریدم و از دنیا گذشتم، این سخنان که می گویم منت بر تو نیست چون من به سوی خالقم که تو باشی می آیم. از آتش جهنم نمی ترسم و نمی خواهم که در راه بهشت کشته شوم، می خواهم که تنها تو را داشته باشم و بخاطر یگانگی و لیاقت و قدر و مرتبه تو در راه تو و دین تو شهید شوم.
پروردگارا، می دانی که نماز من، پرستش من، زیستن من و مرگ من بخاطر تو می باشد. بارالها تنها کار و کوچکترین کاری که از عهده این جاندار تو برمی آید نثار جان ناقابل خود است. به امید روزی که مرا بسوی خود بخوانی.
آمین یا رب العالمین
کرمانشاه در طول هشت سال دفاع مقدس بیش از ۳۰ هزار ایثارگر تقدیم میهن کرد؛ از جمله ۹ هزار و ۸۰۰ شهید، ۱۹ هزار جانباز و یک هزار و ۷۵۰ آزاده.
زنان این دیار نیز دوشادوش مردان ایستادند؛ با یک هزار و ۱۳ شهیده و یک هزار و ۵۵۰ بانوی جانباز، کرمانشاه رتبه نخست زنان جانباز و دومین استان کشور از نظر شمار زنان شهیده را به خود اختصاص داده است. آنان نه تنها در میدان جنگ، بلکه در پشت جبهه‌ها، در پشتیبانی، امداد، تدارکات و مدیریت خانواده‌ها، ستون استوار مقاومت بودند.
۵۸ یادمان شهدای گمنام در استان کرمانشاه وجود دارد.
مردم کرمانشاه در جنگ تحمیلی دوم ۶۶ شهید و در جنگ تحمیلی سوم نیز ۱۳۵ شهید تقدیم دفاع از میهن کرده است.