به گزارش سیاست خارجی ایرنا، «پی‌یر امانوئل دوپون» استاد دانشگاه پاریس شرقی کریتی (UPEC) در سخنرانی خود در کنفرانس برخط «تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران؛ ابعاد حقوقی» که روز سه‌شنبه ۱۲ خرداد توسط «مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه» برگزار شد، گفت: درباره ماهیت حقوقی اقدام نظامی ایالات متحده و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران، باید تأکید کنم که این اقدام، از منظر حقوق بین‌الملل مصداق «تجاوز» محسوب می‌شود.
این توصیف حقوقی صرفاً یک برچسب سیاسی نیست، بلکه پیامدهای مشخص و مهمی در حقوق بین‌الملل به دنبال دارد.
رویکرد دولت‌های غربی به این تجاوز سابقه‌ای بسیار خطرناک ایجاد می‌کند
به طور کلی پذیرفته شده است که تمامی دولت‌ها موظف‌اند وضعیتی را که در نتیجه نقض یک قاعده آمره حقوق بین‌الملل ایجاد شده است، به رسمیت نشناسند. ممنوعیت تجاوز از جمله قواعد آمره حقوق بین‌الملل محسوب می‌شود. بنابراین انتظار می‌رفت تمامی دولت‌ها و همچنین سازمان‌های بین‌المللی، تجاوزی را که از ماه فوریه برنامه‌ریزی شده بود، با شدیدترین عبارات محکوم کرده و در عمل نیز اقدامات لازم را برای عدم شناسایی آثار و نتایج آن اتخاذ کنند.
آنچه برای بسیاری از ما در غرب موجب شگفتی و ناامیدی شده است، این است که برخی دولت‌های غربی یا گروه‌هایی از دولت‌ها، مواضعی اتخاذ کرده‌اند که در عمل دقیقاً نتیجه‌ای معکوس به همراه دارد.
از آغاز این تجاوز، شاهد بیانیه‌هایی بوده‌ایم که لحنی مشابه این داشته‌اند که «وقوع حمله تأسف‌بار بود» یا اینکه «بهتر بود موضوع در چارچوب سازوکار جمعی امنیت سازمان ملل و شورای امنیت مدیریت می‌شد.»
اما همین دولت‌ها در عین حال مدعی شده‌اند که ایران نیز بخشی از مسئولیت این وضعیت را بر عهده دارد. به بیان دیگر، این کشورها واکنش‌های ایران در برابر تجاوز را بیش از حد برجسته و بزرگ‌نمایی کرده‌اند. چنین مواضعی، هرچند از سوی برخی دولت‌ها اتخاذ شده است، با اینکه اکثریت جامعه حقوقی بین‌المللی موضعی متفاوت و مناسب‌تر اتخاذ کرده‌اند، اما همچنان نگران‌کننده است. این رویکرد از سوی برخی دستگاه‌های دیپلماسی غربی می‌تواند سابقه‌ای بسیار خطرناک در برابر آشکارترین موارد نقض حقوق بین‌الملل ایجاد کند.
به‌ویژه باید به تهدیدهایی اشاره کرد که علیه مذاکره‌کنندگان ایرانی مطرح شد؛ تهدید به ترور افرادی که دقیقاً در حال انجام مذاکرات دیپلماتیک بودند. این مسئله یکی از حساس‌ترین موارد نقض اصول بنیادین و پذیرفته‌شده حقوق بین‌الملل است. اصل مصونیت نمایندگان دیپلماتیک، فرستادگان رسمی و مذاکره‌کنندگان، از اساسی‌ترین قواعد روابط بین‌الملل محسوب می‌شود.
از این رو، متأسفانه با وضعیتی مواجه هستیم که نیازمند اصلاح و بازنگری جدی است تا جامعه بین‌المللی بتواند موضعی واحد، منسجم و اصولی در قبال این تحولات اتخاذ کند.