به گزارش روز شنبه ایرنا به نقل از روسیا الیوم، پایگاه خبری صهیونیستی «واللا» در گزارشی ادعا کرد که این منطقه بیش از دو میلیون دونم (بیش از دو هزار کیلومتر مربع) وسعت دارد، از بلندی‌های جولان حدود ۲۰۰ کیلومتر مربع بزرگ‌تر است و با وجود دارا بودن منابع معدنی و حضور قبایل بدوی، طبق ادعای این رسانه، دو کشور همسایه (مصر و سودان) به‌طور کامل آن را نادیده می‌گیرند.
این گزارش مدعی است که این منطقه با وجود فقدان زیرساخت‌هایی همچون جاده‌های آسفالت، هتل و شبکه تلفن همراه، در واقعیت شاهد تحرکات فعال است؛ به‌طوری‌که قبیله بدوی «عبابده» از دوران امپراتوری روم در آنجا ساکن بوده و صنعت استخراج طلا توسط کارگران مستقل و ماشین‌آلات سنگین در آنجا رونق دارد و کارگران توسط نگهبانان مسلح بدوی محافظت می‌شوند.
گزارش «واللا» دلیل این وضعیت عجیب را به بوروکراسی بریتانیا نسبت می‌دهد؛ چرا که بریتانیایی‌ها در سال ۱۸۹۹ یک خط مرزی مستقیم بین مصر و سودان ترسیم کردند، اما در سال ۱۹۰۲ با تغییر نظر خود، خطی زیگزاگ را برای رعایت مسیر کوچ قبایل ترسیم نمودند. دو کشور پس از دستیابی به استقلال، بر سر «مثلث حلایب» که منطقه‌ای غنی و مشرف به دریای سرخ است دچار اختلاف شدند؛ مصر بر خط اول که حلایب را به مصر می‌دهد، پافشاری کرد و سودان بر خط دوم، که حلایب را به سودان می‌دهد، تأکید ورزید. بر اساس قوانین بین‌المللی، ادعای حاکمیت بر بیرطویل به معنای صرف‌نظر کردن خودکار از حلایب است؛ امری که منجر به بن‌بست دیپلماتیک و «یتیم ماندن» این منطقه شده است.
«واللا» همچنین اشاره کرد که این خلأ حاکمیتی، شخصیت‌های عجیبی را به خود جذب کرده است؛ از جمله «جرمیا هیتون»، کشاورز آمریکایی که در سال ۲۰۱۴ در آنجا پرچمی برافراشت و برای تحقق رویای دخترش جهت تبدیل شدن به شاهدخت، «پادشاهی سودان شمالی» را اعلام کرد؛ اقدامی که با واکنش شدید شیوخ قبایل محلی مواجه شد که آن را توهین‌آمیز خواندند.
در همین راستا، «تایمز آف اسرائیل» مقاله‌ای از «گرانت آرتور گوچن»، دیپلمات و نویسنده آمریکایی منتشر کرد که راه‌حلی «انقلابی» ارائه می‌دهد. وی مدعی است که چون بیرطویل فاقد حاکمیت سیاسی، شهروندان رسمی و یا ادعای دولتی ثالث است، می‌توان آن را به یک دولت مستقل و دارای حاکمیت فلسطینی تبدیل کرد.
«تایمز آف اسرائیل» می‌افزاید که این طرح پیشنهادی نیازمند موافقت مصر و سودان در ازای مشوق‌های اقتصادی کلان و سرمایه‌گذاری‌های کشورهای حوزه خلیج‌فارس است و با ایجاد زیرساخت‌هایی برای شیرین‌سازی آب و انرژی خورشیدی با هزینه‌ای در حدود ۸۰ میلیارد دلار (معادل هزینه بازسازی غزه) آغاز می‌شود تا بودجه‌های هدررفته در ویرانی‌ها به سمت ساخت دولتی مدرن از صفر هدایت شود.
از سوی دیگر، روزنامه «معاریو» مدعی شد که این اقدام کاملاً داوطلبانه خواهد بود و به فلسطینی‌ها تابعیت کامل، غرامت مالی و کمک برای انتقال پیشنهاد می‌شود؛ مشروط بر اینکه دولت جدید کاملاً غیرنظامی باشد، تحت نظارت نیروهای بین‌المللی (مشابه آنچه در سینا وجود دارد) قرار گیرد و وجود هرگونه شبه‌نظامی مسلح در آن ممنوع شود. این رسانه معتقد است که این طرح یک راه‌حل جادویی فوری نیست، بلکه طرحی برای نابودی مقاومت فلسطین است که آن را «ارائه جایگزینی در برابر چرخه بی‌پایان خشونت» است.
منطقه بیرطویل در شمال شرق آفریقا بین مصر و سودان با مساحتی حدود ۲۰۶۰ کیلومتر مربع واقع شده و به دلیل تناقض در ترسیم مرزهای استعماری بریتانیا در سال‌های ۱۸۹۹ و ۱۹۰۲، از معدود سرزمین‌های جهان است که تحت حاکمیت هیچ کشوری قرار ندارد. با وجود شرایط سخت صحرایی، این منطقه شاهد فعالیت‌های انسانی و استخراج طلاست و به طور متناوب ابتکارات دیپلماتیک غیرمتعارفی برای بهره‌برداری از خلأ حاکمیتی آن جهت حل بحران‌های منطقه‌ای مطرح می‌شود که منعکس‌کننده ابعاد ژئوپلیتیک پیچیده مرزهای ترسیم‌شده در دوران استعمار است.