به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان بهزیستی کشور، سیدجواد حسینی در مراسم عزاداری شهادت سرور و سالار شهیدان با اشاره به جایگاه استثنایی قیام عاشورا اظهار کرد: منطق قیام حسینی، ترازوی عزت در دیوان صلح‌طلبی است. قیام حضرت اباعبدالله الحسین(ع) یکی از شگفت‌انگیزترین و در عین حال ریشه‌دارترین وقایع در بستر تاریخ است. اگر تقویم را ورق بزنیم و به سال ۶۰ هجری بازگردیم درمی‌یابیم که این حرکت تاریخی از شب بیست‌وهشتم رجب، درست در لحظه‌ای که امام حسین(ع) مدینه را به مقصد مکه ترک کرد، آغاز شد و در دهم محرم سال ۶۱ هجری در دشت کربلا به نقطه عطف خویش رسید.
وی افزود: این فاصله پنج‌ماهه در پهنه هزاران سال تاریخ بشر تنها چشم‌برهم‌زدنی است اما طنین آن چنان عمیق و پرصلابت است که هرگز در گذر زمان خاموش نخواهد شد.
حسینی ادامه داد: دلیل این ماندگاری نه در طول زمان آن بلکه در مکتب بنیادینی است که امام حسین(ع) در این سفر تاریخی پی‌ریزی کرد. مکتبی که عزت را نه در هیاهوی جنگ‌افروزی بلکه در پایداری حکیمانه بر حق معنا کرد و صلح‌طلبی را نه از سر استیصال و ضعف بلکه به مثابه ابزاری برای اتمام حجت و پرهیز از خون‌ریزی‌های بی‌حاصل به نمایش گذاشت. این همان الگوی ممتاز عزت در عین صلح‌طلبی است.
رئیس سازمان بهزیستی کشور ادامه داد: امام حسین(ع) آغازگر هیچ نبردی نبود بلکه تا واپسین لحظات برای جلوگیری از وقوع این فاجعه تاریخی تمام مجاری گفت‌وگو را گشوده نگاه داشت. برای درک عمیق صلح‌طلبی امام باید به گزینه‌های راهبردی ایشان در آن بزنگاه حساس توجه کرد. هدف اصلاحی او تبلور بیانیه "إنما خرجت لطلب الإصلاح فی أمة جدی" بود، حرکتی که بر ایشان تحمیل شد.
حسینی با بیان اینکه پرهیز هوشمندانه امام حسین(ع) از درگیری در مدینه نیز از همین منطق صلح‌جویانه برمی‌خاست، گفت: مدینه در آن زمان پایگاه اجتماعی و معنوی امام بود. اگر ایشان قصد جنگ‌افروزی یا کودتای نظامی داشت مدینه بهترین سنگر نفوذ، فراخوان مردم و برافروختن آتش یک جنگ خانگی بود اما امام برای حفظ حرمت شهر پیامبر(ص) و جلوگیری از آنکه مدینه به میدان کشتار و خون‌ریزی بدل شود، شبانه از آن خارج شد.
وی گفت: این یک انتخاب صلح‌طلبانه بود. ایشان آوارگی را برگزید تا شهر جدش از گزند ستیز در امان بماند.
رئیس سازمان بهزیستی افزود: همین رویکرد در حفظ حرمت مکه نیز متجلی است. مکه در آن دوره در اوج مناسک حج و محل تجمع مسلمانان از اقصی نقاط جهان بود. اگر امام قصد داشت از فضای ملتهب سیاسی برای شورش بهره‌برداری کند، مکه بهترین موقعیت راهبردی بود چرا که می‌توانست با بهره‌گیری از حضور انبوه زائران، جنبشی گسترده برپا کند. اما او حج را به عمره تبدیل کرد و از مکه خارج شد تا نه تنها حرمت خانه خدا شکسته نشود بلکه به تاریخ نشان دهد هدفش جنگ‌طلبی نیست.
حسینی تصریح کرد: این خروج نماد اولویت دادن به حفظ قداست و امنیت اماکن مقدس بر اهداف نظامی بود. در طول مسیر نیز امام بارها آمادگی خود را برای بازگشت اعلام کرد. در کربلا نیز ایشان سه راهبرد مشخص شامل بازگشت، عزیمت به مرزهای اسلامی یا گفت‌وگوی مستقیم با یزید را مطرح کرد تا مانع شعله‌ور شدن جنگ شود.
وی بیان کرد: امام تا واپسین لحظات با سخنرانی‌های مکرر، تلاش کرد وجدان خفته سپاه مقابل را بیدار کند و در شب عاشورا، چراغ را خاموش کرد و یاران را آزاد گذاشت تا هیچ‌کس از روی اجبار در آن میدان نماند.
حسینی با تأکید بر اینکه منطق عاشورا روشن بود، گفت: مؤمن جنگ‌طلب نیست اما اگر میان دو راهی ذلت و ایستادگی قرار گیرد، فریاد هیهات منا الذلة سر می‌دهد. امام حسین(ع) در روز عاشورا با ایستادگی کامل در برابر ظلم با شهادت خود و اسارت خانواده‌اش مبارزه را برای تاریخ معنا کرد و شعار راهبردی هیهات منا الذلة را به طور کامل و عملی تحقق بخشید.
رئیس سازمان بهزیستی کشور در ادامه با اشاره به پیوند منطق عاشورا با تاریخ ایران گفت: اگر به تاریخ ایران نگاهی گذرا داشته باشیم می‌بینیم که تاریخ ایران در دو سده اخیر، آیینه تمام‌نمای تفاوت ماهوی میان تسلیم ذلت‌بار و مقاومت عزتمندانه است. تفاوت در اینجاست که در دوره‌هایی نام آن را صلح می‌گذاشتند اما در حقیقت تاراج سرزمین بود.