به گزارش روز شنبه ایرنا، نشریه «The Edge Malaysia» در تحلیلی نوشت که اعلام تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا در هفته گذشته پس از مدت‌ها درگیری، گامی مهم در مسیر دیپلماسی است و می‌تواند زمینه کاهش پیامدهای اقتصادی جنگ علیه ایران، از جمله فشارهای تورمی و رکودی، را فراهم کند. با این حال، این نشریه تأکید می‌کند که این تفاهم‌نامه «تنها نخستین گام» است و بازگشت واقعی به ثبات اقتصادی جهانی به تبدیل آن به یک «توافق پایدار» بستگی دارد.
این گزارش می‌افزاید که بازارهای مالی جهان به این تحول واکنش مثبتی نشان داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که انتظار برای بازگشایی تنگه هرمز و ازسرگیری کامل صادرات انرژی، موجب کاهش قابل توجه قیمت جهانی نفت، رشد بازارهای سهام و کاهش هزینه استقراض شده است. همچنین بخشی از بازار اوراق قرضه برآورد خود از شدت افزایش نرخ‌های بهره توسط بانک‌های مرکزی را کاهش داده است.
با این حال، به نوشته این نشریه، بسیاری از اقتصاددانان هنوز اعلام پایان بحران را زود می‌دانند و معتقدند هفته‌های آینده صرف ارزیابی مرحله‌به‌مرحله روند اجرای تفاهم‌نامه خواهد شد تا مشخص شود آیا دیپلماسیِ ازسرگرفته‌شده می‌تواند بر چالش‌های ساختاری غلبه کند یا خیر.
این گزارش چند عامل کلیدی برای موفقیت توافق اولیه میان ایران و آمریکا را برشمرده است. نخست، توانایی تیم‌های فنی دو کشور در حل جزئیات باقی‌مانده و آغاز «مذاکرات سازنده» درباره مسائل ریشه‌ای از جمله برنامه هسته‌ای ایران و امنیت منطقه‌ای است. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهوری آمریکا، پیش‌تر درباره این مذاکرات گفته بود که هنوز جزئیات «بسیار زیادی» باقی مانده که باید مورد مذاکره قرار گیرد.
به نوشته نشریه «دِ اِج»، واکنش بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی نیز عامل تعیین‌کننده دیگری خواهد بود که «می‌تواند صلح شکننده کنونی را یا تقویت کند یا از بین ببرد». در این گزارش آمده است که متحدان آمریکا در اروپا و خاورمیانه خواهان پایان یافتن شوک عرضه انرژی و شکل‌گیری یک تلاش چندجانبه برای دستیابی به صلحی پایدار هستند، اما در مقابل، اسرائیل همچنان به حملات خود در لبنان ادامه داده و پیشتر مخالفت خود را با خروج از مناطقی که از آغاز جنگ در اختیار گرفته، اعلام کرده است.
این تحلیل همچنین تأکید می‌کند که «سرعت عادی‌سازی اوضاع برای بازگرداندن سلامت اقتصاد جهانی اهمیت حیاتی خواهد داشت» و بازگشایی تنگه هرمز تنها به اعلام توافق محدود نمی‌شود و اقداماتی مانند کاهش هزینه‌های بیمه کشتیرانی، پاکسازی مین‌ها و افزایش تولید انرژی نیازمند زمان است.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که سیاست‌گذاران باید آثار ماندگار جنگ بر اقتصاد جهانی را در کنار اقداماتی که کشورها و شرکت‌ها برای افزایش تاب‌آوری خود انجام داده‌اند، ارزیابی کنند. به نوشته این نشریه، آتش‌بس به‌تنهایی آثار منفی جنگ بر هزینه‌های جهانی، به‌ویژه در بخش مواد غذایی، را از بین نمی‌برد؛ هرچند ایجاد مسیرهای جایگزین تأمین انرژی و افزایش ذخایر احتیاطی می‌تواند بخشی از این آسیب‌پذیری را کاهش دهد.
در پایان، این نشریه مالزیایی می‌نویسد که بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) و دیگر بانک‌های مرکزی از آتش‌بس استقبال خواهند کرد، اما تا زمانی که اجرای کامل تفاهم‌نامه، باز ماندن تنگه هرمز و ازسرگیری تولید و حمل‌ونقل انرژی به‌صورت عملی اثبات نشود، آن را به‌منزله پایان آثار تورمی جنگ تلقی نخواهند کرد. این نشریه نتیجه می‌گیرد که اقتصاد جهانی همچنان در وضعیت «امید معلق» قرار دارد و هنوز وارد مسیر قطعی بهبود نشده است.