به گزارش خبرنگار تئاتر ایرنا، «فرانکل در دوزخ سارتر» به کارگردانی دانیال ضیابخش و تهیهکنندگی مازیار دیلمی از دوشنبه شب کار خود را در بلک باکس ایران مال آغاز کرد؛ جایی که قرار است تا ۴۰ اجرا را میزبانی کند.
اقتباسی از «دوزخ» ژان پل سارتر که ۹۰ دقیقه مخاطبان را درگیر برونیات و درونیات خود میکند. دوزخ، جایی است که حرفها از نفس میافتند و حرکت، زبان حقیقت را آشکار میکند.
این نمایش معمایی، روایت سه فرد است که پس از مرگ در فضایی بسته و بیخروج گرفتار میشوند و بهتدریج درمییابند که رنج اصلیشان نه از بیرون، بلکه از نگاه یکدیگر و انتخاب های گذشته خودشان سرچشمه میگیرد. در این اجرا، بدون گسست در روایت اصلی سارتر، پرفورمرها ﻻیهای تفسیری برگرفته مفهوم متن نمایش اضافه میکنند و در انتها با ورود فرانکل مفهوم «معناجویی» در در لابهلای دوزخ سارتر قرار میگیرد.
نگار احمدزاده و دانیال ضیابخش این نمایش را از دوزخ سارتر اقتباس کردهاند.
جهنم دیگراناند، جایی که شما دائما در معرض قضاوت دیگران هستید، در دوزخ هستید. این پیام اصلی نمایش است.
دانیال ضیابخش دیلمی، صوفیا بوالحسنی، محیا اورعی، امیرحسین شعبانی، محمدرضا پیشخوانی و حمید صالحییوسفآباد بازیگران اصلی این نمایش هستند.
بازیگران حرکت نمایش را نیز هیلا فیضی، آیدا منصوری، حدیثه سروری، هانیه کریمی، پروا شایسته، آسانا محمد علیخانی، مبینا اعتصامی، مرتضی عسکرزاده، مصطفی طاهری، سهند امیری، ستایش طهرانی، ملیکا خانعلیلو، محمدمهدی حاتمی، مهدیس نعمتلو، حسین نجمی، پارمیس شهپر مهرآباد، ایمان پارسا، رضا صادقی، محمد پرهام حوریان و ارشیا احمدزاده تشکیل میدهند.
دانیال ضیابخشدیلمی کارگردان نمایش به خبرنگار تئاتر ایرنا میگوید: سه سال پیش، پرفورمر دوزخ بودم و از وقتی کار را شروع کردم و متن را خواندم، دغدغههایم با متن بسیار هماهنگ بود و باعث شد درباره لایههای روانشناختی دوزخ و ژان پل سارتر تحقیق کنم، بیشتر دغدغههایم در این کار جمع شده بود.
او درباره این نمایش که نخستین کارگردانی او در عرصه تئاتر محسوب میشود، گفت: دوزخ جایی است که در آن، حرفها از نفس میافتند و حرکت زبان حقیقت را آشکار میکند.
کارگردان نمایش با اشاره به همراهی مشاور کارگردان و نیز هماهنگی پرفورمرها درباره پرده دوم نمایش اظهار کرد: این بخش جزء نمایشنامه دوزخ نبود و جزء شیوه اجرایی خودمان از نظر فنی محسوب میشود.
ضیابخشدیلمی همچنین در مورد ساختار کار به ارتباط میان حرکت و روان اشاره کرده و میگوید: گروه حرکت در کابوسها تبدیل به نماد درونی و تروماهای شخصیتها میشود.
او درباره تضاد میان دیالوگ و کابوس گفت: دیالوگهای منطقی شخصیتها با آشوب و بیمنطقی صحنههای حرکت در تضاد قرار میگیرد.
ضیابخشدیلمی درباره هدف هنری نمایش گفت: هدف ما روایت داستان نیست ما تلاش کردیم مخاطب را در فضای روانشناختی غرق کنیم تا با لایههای تاریک ذهن خود روبهرو شود، سعی کردیم مرز واقعیت و توهم را تا حد ممکن از بین ببریم؛ شکست مرز بین آنچه میگوییم و آنچه که هستیم.
دیالوگها لایه بیرونی و منطقی شخصیتها هستند؛ همان نقاب اجتماعی، اما صحنههای کابوس صحنههای زیرین ناخودآگاه هستند. در واقع، حرکت در اینجا همان کلامی است که در گلو گیر کرده و به شکل تروما بیرون میآید.
مازیار دیلمی تهیهکننده نمایش هم با اشاره به تمرینهای یک ساله گروه و انتخاب ۲۰ پرفورمر از میان ۴۰ پرفورمری که از طریق فراخوان جذب شده بودند، گفت: پرفورمرها به گونهای انتخاب شدند که تعداد آنها برای پرفورمرهای آقا و خانم یکسان باشد که طراحی صحنهها و آموزش آنها توسط دانیال ضیابخش انجام شد.
به گفته او، به غیر از دو پرفورمر، بقیه اجراکنندگان کار اولی بودند.
تهیهکننده نمایش درباره مدیریت ۲۰ پرفورمر گفت: تعداد بازیگران حرکت برای ما عدد نبود بلکه جریان بود؛ به دنبال یک ارکستر روانی بودیم، تک سلولهای یک بدن در حال تشنج با درک ضربآهنگ کابوسوار و در انتها تجربهای برای مخاطب. ما به دنبال آرامش کذاب نیستیم. هدف ما ایجاد تکانهروانی یا سایکودرام شوک است.
او خاطرنشان کرد: مخاطب در این دوزخ با سایههای خود روبهرو میشود و ناخودآگاه با یک انتخاب بزرگ، مواجه؛ بودن یا نبودن.
دیگر عوامل فرانکل در دوزخ سارتر عبارتند از: مشاور و دستیار کارگردان: امیرحسین شعبانی، مشاور روانشناختی: نگار احمدزاده، دستیار تهیه کننده: هستی احمدزاده، مدیر تولید: مازیار دیلمی، مدیر اجرایی: نگار احمدزاده، طراح نور: رضا خضرایی، اپراتور نور: محمد طالبلو، طراح صحنه: دانیال ضیابخش، مجری صحنه: سعید ضیابخش دیلمی، منشی صحنه: محمد طالبلو، دستیار صحنه: محمد طالبلو، طراح لباس: احد احمدزاده، دوخت: شیرین الوندی، دستیاران دوخت: هلیا شمس، زهرا خرسندی، مدیر تبلیغات: مازیار دیلمی، مشاور تبلیغات: نگار احمدزاده، عکاس و مدیر رسانه: محمدحسین مظفری، گریم: محبوبه افشاری، سلما حیدرزاده، تدارکات: امیرعلی احمدزاده، متین نومیری، داریوش صفری.