به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، آقای شهید ایران هنر را هرگز یک فعالیت حاشیهای یا صرفاً ابزاری برای سرگرمی نمیدانست. مرور بیش از چهار دهه سخنان، پیامها و دیدارهای ایشان با شاعران، نویسندگان، سینماگران، موسیقیدانان، خوشنویسان و دیگر اهالی فرهنگ نشان میدهد که هنر، در نگاه رهبر شهید انقلاب، یکی از مهمترین ابزارهای ساخت فرهنگ، انتقال اندیشه، حفظ هویت و حتی تمدنسازی به شمار میآمد.
این در حالی است که کمتر رهبر سیاسی در جهان معاصر را میتوان یافت که تا این اندازه ارتباط مستمر با جامعه هنری داشته باشد. سنت برگزاری دیدار سالانه با شاعران در شب میلاد امام حسن مجتبی(ع)، نشستهای مکرر با اهالی سینما، تئاتر، ادبیات و هنرهای تجسمی، پیامهای متعدد به جشنوارههای هنری و سخنان تفصیلی درباره شعر و ادبیات، تنها بخشی از ارتباط مستمر حضرت آیت الله سید علی خامنهای با هنر و هنرمندان بود؛ ارتباطی که نشان میدهد هنر برای او نه یک موضوع تشریفاتی، بلکه بخشی از پروژه فرهنگی انقلاب اسلامی بوده است.
این علاقه البته ریشه در سالهای پیش از انقلاب دارد. حضرت آیتالله خامنهای(ره) از دوران جوانی با ادبیات فارسی، شعر معاصر و محافل ادبی انس داشتند و بارها از علاقه به شعر، مطالعه آثار شاعران بزرگ و حضور در جلسات ادبی سخن گفته بودند. همین موضوع باعث شد تا پس از پیروزی انقلاب نیز ارتباط ایشان با جامعه ادبی و هنری نه تنها قطع نشود بلکه به یکی از سنتهای فرهنگی جمهوری اسلامی تبدیل شود.
شاید مهمترین جلوه این ارتباط، دیدارهای سالانه شاعران با رهبر شهید انقلاب باشد؛ دیدارهایی که، به محفلی کمنظیر در فضای فرهنگی ایران تبدیل شد. در این نشستها، شاعران از نسلها و سلیقههای مختلف آثار خود را میخوانند و آقای شهید نیز با دقت درباره وزن، قافیه، زبان، مضمون، تاریخ ادبیات فارسی و حتی جزئیترین ظرافتهای شعری نظر خود را میدادند.
هنر؛ ابزار انتقال اندیشه انقلاب
اما اهمیت این جلسات تنها در شعرخوانی خلاصه نمیشد. این نشستها در واقع بازتاب نگاهی عمیقتر به جایگاه هنر بود؛ نگاهی که هنر را یکی از مؤثرترین ابزارهای انتقال اندیشه میداند.
رهبر شهید انقلاب در تبیین این نگاه تاکید داشتند که هنر یک شیوه بیان است، یک شیوه ادا کردن است. منتها این شیوه بیان، از هر تبیین دیگر رساتر، دقیقتر، نافذتر و ماندگارتر است. هر پیامی، هر دعوتی، هر انقلابی، هر تمدنی و هر فرهنگی تا در قالب هنر ریخته نشود، شانس نفوذ و گسترش ندارد و ماندگار نخواهد بود.
این جمله را میتوان یکی از بنیادهای فکری حضرت آیتالله خامنهای(ره) درباره هنر دانست. از این منظر، هنر نه زینت فرهنگ، بلکه زبان فرهنگ است؛ زبانی که میتواند مفاهیم را به لایههای عمیق جامعه منتقل کند؛ کاری که به باور او، بسیاری از ابزارهای تبلیغی و رسانهای از انجام آن ناتوان هستند.
بر همین اساس است که ایشان بارها هنر را «رساترین، بلیغترین و کاریترین ابزار ابلاغ پیام» معرفی کردند و معتقد بودند که هیچ رسانهای نتوانسته جایگاه هنر، به ویژه شعر را از میان ببرد.
در یکی از دیدارهای آقای شهید ایران با شاعران در ماه مبارک رمضان، ایشان تصریح کردند که شعر یک هنر بینظیر است. وجود انواع و اقسام رسانهها نتوانسته شعر را از موجودیت رسانهای قوی و تأثیرگذار خودش تنزل بدهد. شعر حقیقتاً یک رسانه اثرگذار است.
در نگاه ایشان، شعر تنها یک قالب ادبی نیست؛ رسانهای است که میتواند حافظه تاریخی یک ملت را شکل دهد. به همین دلیل نیز بارها تأکید میکردند که نسلهای آینده، بسیاری از واقعیتهای انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و تحولات اجتماعی ایران را از خلال شعر و ادبیات خواهند شناخت.
رهبر شهید ایران با همین نگاه از شاعران میخواستند که روایتگر زمانه خود باشند. ایشان معتقد بودند روزگار معاصر، سرشار از سوژهها و مفاهیم بزرگ انسانی، اجتماعی و تاریخی است که میتواند به ادبیات ماندگار تبدیل شود.
کارکرد اجتماعی و تاریخی هنر در روایت تاریخ
ایشان در یکی از همین دیدارها تاکید کردند: به نظرم کمتر زمانی اینهمه مفاهیم اجتماعی برجسته شوقآفرین وجود داشته. اینها زندهکننده مفاهیمی است که باید در ذهن مردم زنده بماند.
این نگاه، هنر را از یک فعالیت فردی فراتر میبرد و آن را دارای کارکرد اجتماعی و تاریخی میداند؛ کارکردی که در آن، هنرمند تنها تولیدکننده اثر نیست، بلکه راوی تاریخ و حافظِ هویت فرهنگی جامعه نیز محسوب میشود.
البته این توجه ویژه به هنر، هرگز به معنای نادیده گرفتن کیفیت آثار نبود. یکی از ویژگیهای ثابت سخنان حضرت آیتالله خامنهای(ره)، تأکید همزمان بر محتوا و کیفیت هنری بود. ایشان بارها هشدار میدادند که پیام خوب، اگر در قالب ضعیف عرضه شود، اثرگذاری خود را از دست میدهد.
به تعبیر آقای شهید ایران، کار هنر با محتوا پایان نمییابد، قالب نیز ارزش بسیار دارد. ظرفِ نازیبا، مظروف زیبا را زشت جلوه میدهد. این جمله، یکی از مهمترین اصول نظریه هنری ایشان را بیان میکند؛ اینکه زیبایی هنری و ارزش محتوایی دو رکن جداییناپذیرند و هیچکدام جای دیگری را پر نمیکند.
بر همین اساس، حضرت آیتالله خامنهای(ره) همواره از هنرمندان میخواستند که آثارشان از نظر تکنیک، زبان، ساختار و نوآوری نیز در بالاترین سطح قرار داشته باشد. ایشان حتی درباره شعر انقلاب نیز همین معیار را دارشتند و تاکید میکردند که صِرف انقلابی بودن، برای ماندگاری یک اثر کافی نیست؛ بلکه شعر باید فاخر، خوشساخت و دارای ارزش ادبی باشد.
در نگاه ایشان، هنر انقلاب زمانی موفق خواهد بود که بتواند هم از نظر محتوا و هم از نظر فرم، اثری ممتاز خلق کند.
این تأکید بر فاخر بودن را میتوان حلقه اتصال میان علاقه شخصی آقای شهید ایران به ادبیات کلاسیک فارسی و هنر معاصر دانست؛ نگاهی که معتقد است انقلاب اسلامی برای بیان پیامهای خود، بیش از هر چیز به هنرمندان بزرگ و آثار ماندگار نیاز دارد.
هنر متعهد؛ از مسئولیت هنرمند تا تمدنسازی فرهنگی
اندیشه شهید خامنهای درباره هنر، بیش از هر چیز نمایانگر تعهد است. البته تعهد در نگاه ایشان، هرگز به معنای محدود کردن خلاقیت هنرمند یا تبدیل هنر به بیانیه سیاسی نیست بلکه مسئولیتی است که از خود هنر و قدرت اثرگذاری آن ناشی میشود.
رهبر شهید انقلاب معتقد بودند که هنر، به دلیل نفوذ عمیق در ذهن و جان مخاطب، نمیتواند نسبت به حقیقت، اخلاق و سرنوشت جامعه بیتفاوت باشد. به همین دلیل، بارها از تعبیر هنر متعهد استفاده کردند اما همزمان کوشیده است مرز آن را با هنر شعاری و سطحی روشن کنند.
ایشان در دیدار با اصحاب فرهنگ و هنر، هنر را موهبتی الهی توصیف کردند و فرمودند: هنر حقیقتی بسیار فاخر و عطیهای از جانب پروردگار است که مانند هر موهبت دیگر الهی، مسئولیتها و تکالیفی را برای صاحب آن به همراه میآورد.
از همین منظر است که هنرمند، تنها تولیدکننده یک اثر نیست؛ بلکه در قبال اثری که خلق میکند نیز مسئولیت دارد.
در همین زمینه، حضرت آیتالله خامنهای تصریح کردند: هنرمند علاوه بر تکالیف ذاتی انسانی، به علت ویژگیهای بسیار ممتاز هنر، باید در خصوص قالب و مضمون آثار خود نیز احساس تعهد کند. هنرمندان باید علاوه بر مسئولیتپذیری در خلاقیت، نوآوری و پیشرفت در قالب، همواره در قبال مضمون و محتوای آثار خود نیز احساس مسئولیت کنند.
این نگاه، نشان میدهد که در منظومه فکری آقای شهید، تعهد و کیفیت هنری در تقابل با یکدیگر نیستند بلکه اثر هنری زمانی ارزشمند است که هم از نظر محتوا غنی باشد و هم از نظر هنری در سطحی ممتاز قرار گیرد.
به همین دلیل نیز ایشان بارها نسبت به تولید آثار ضعیفی که تنها از شعارهای انقلابی استفاده میکنند هشدار میدادند و در یکی از مهمترین سخنانشان درباره هنر انقلاب تاکید کردند: شک نباید کرد که انقلاب به هنر نیازمند است و هنر انقلاب، از آنجا که باید حامل مفاهیمی نو باشد و از آنجا که باید با همه معارضهها و خصومتها درگیر شود، ناگزیر باید هنری ممتاز، فاخر و پیشرو باشد.
هنر انقلاب؛ ممتاز، فاخر و پیشرو
در نگاه حضرت آیت الله خامنهای(ره) سه ویژگی برای هنر انقلاب برشمرده میشود؛ ممتاز، فاخر و پیشرو. این سه واژه، نشان میدهد که از نگاه ایشان، هنر انقلابی تنها زمانی موفق خواهد بود که بتواند معیارهای زیباییشناختی را نیز رعایت کند.
همین نگاه باعث شده است که ایشان میان تبلیغ و هنر تفاوت قائل شود زیرا هنر قرار نیست صرفاً پیام را تکرار کند بلکه باید آن را در قالبی تازه، خلاقانه و ماندگار عرضه کند.
بر همین اساس، آقای شهید ایران بارها بر اهمیت آموزش هنرمندان نیز تأکید میکردند. ایشان تاکید داشتند که برای ساختن ظرف زیبا در عرصه هنر، تنها استعداد کافی نیست، آموزش هم ضرورت دارد. هنرمندانی که قدرت آموزش اصول هنری را در خود میبینند، باید به یاری جوانان بشتابند.
این تأکید بر آموزش، نشان میدهد که رهبر شهید انقلاب، هنر را محصول صرف ذوق نمیدانند بلکه آن را نتیجه تمرین، تجربه، مطالعه و انتقال دانش هنری میشمارند.
ایشان در دیدار شاعران در سال ۱۴۰۳، خطاب به شاعران جوان تصریح کردند: اینکه شما دیدید شعرتان ارتقاء پیدا کرده و تواناییتان بالا رفته، شما را قانع نکند؛ برای خاطر اینکه شما همچنان با حافظ فاصله دارید، با سعدی فاصله دارید، با نظامی فاصله دارید.
آقای شهید ایران با شناختی که از استعداد هنرمندان ایران داشتند، معتقد بودند انقلاب اسلامی میتواند زمینه ظهور قلههای تازه ادبیات فارسی را فراهم کند.
حضرت آیتالله خامنهای تاکید داشتند که اعتقاد من این است که دوره ما میتواند سعدیآفرین باشد.
انقلاب اسلامی؛ فرصتی برای تولد نسل جدید هنرمندان
این جمله، یکی از مهمترین ارزیابیهای ایشان درباره ظرفیت فرهنگی ایران معاصر است؛ ارزیابی که نشان میدهد آقای شهید، انقلاب اسلامی را صرفاً یک تحول سیاسی نمیدانند بلکه آن را آغازگر دورهای جدید در فرهنگ و هنر ایران نیز تلقی میکنند.
از همین رو، هنر در اندیشه ایشان تنها ابزار انتقال پیام نیست؛ بلکه بخشی از پروژه تمدنسازی است.
رهبر شهید ایران بارها تأکید میکردند که آرمان انقلاب اسلامی، ساخت جامعهای رشید، عدالتخواه، امیدوار، پیشرفته و برخوردار از اعتماد به نفس است و تحقق چنین جامعهای بدون فرهنگ و هنر ممکن نیست.
در چنین نگاهی، هنرمند تنها یک فعال فرهنگی نیست؛ بلکه در شکلدهی آینده جامعه نیز نقش دارد. همین نگاه است که سبب شد آیتالله خامنهای(ره) بارها از هنرمندان میخواستند به مسائل روز جامعه، هویت ملی، عدالت، مقاومت، خانواده، اخلاق، امید، پیشرفت و معنویت بپردازند. ایشان البته تأکید میکردند که این مضامین باید در قالب هنری عرضه شوند، نه در قالب شعار زیرا هنر زمانی موفق است که مخاطب بدون احساس تحمیل، با اثر ارتباط برقرار کند.
استمرار ارتباط آقای شهید ایران با هنرمندان نشان میدهد که از نگاه رهبر شهید انقلاب، سرمایهگذاری بر هنر، سرمایهگذاری بر آینده فرهنگی کشور است؛ آیندهای که به باور ایشان، بدون زبان هنر، نه روایت خواهد شد و نه ماندگار میماند.
شعر؛ رسانهای که هنوز رقیبی ندارد
در میان شاخههای مختلف هنر، شاید هیچکدام به اندازه شعر در اندیشه حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای جایگاه ندارد. این توجه ریشه در برداشت عمیق ایشان از نقش تاریخی شعر در فرهنگ ایرانی و اسلامی دارد.
آقای شهید ایران بارها تأکید میکردند که با وجود گسترش رسانههای نوین، شعر همچنان یکی از اثرگذارترین ابزارهای انتقال اندیشه است؛ رسانهای که نه تنها جایگاه خود را از دست نداده، بلکه هنوز میتواند عمیقتر از بسیاری از ابزارهای ارتباطی بر ذهن و احساس مخاطب اثر بگذارد.
ایشان در دیدار شاعران و اهالی فرهنگ و ادب فارسی در سال ۱۴۰۳، این باور را چنین بیان میکنند: شعر یک هنر بینظیر است. وجود انواع و اقسام رسانهها نتوانسته شعر را از موجودیت رسانهای قوی و تأثیرگذار خودش تنزل بدهد. شعر حقیقتاً یک رسانه اثرگذار است.
همین نگاه، دلیل تداوم یکی از ماندگارترین سنتهای فرهنگی جمهوری اسلامی است؛ سنتی که طی بیش از سه دهه، هر سال در شب میلاد امام حسن مجتبی(ع) برگزار شده و شاعران از نسلها و گرایشهای مختلف را گرد هم میآورد.
این جلسات، برخلاف بسیاری از دیدارهای رسمی، صرفاً محفل شعرخوانی نبود. حضرت آیتالله خامنهای در این نشستها با دقت به شعرها گوش میدادند، درباره وزن، قافیه، زبان، تصویر، مضمون، ترکیبسازی و حتی واژهگزینی صحبت میکردند و گاه ابیاتی از حافظ، سعدی، صائب، بیدل، نظامی و دیگر بزرگان را از حفظ میخوانند تا نکتهای ادبی را توضیح دهند.
همین ویژگی باعث شد بسیاری از شاعران، این جلسات را نه تنها دیداری با رهبر انقلاب، بلکه نوعی کارگاه نقد ادبی بدانند.
هنر؛ زبان ماندگار یک تمدن
مرور چهار دهه سخنان، پیامها و دیدارهای حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای با اهالی فرهنگ و هنر، یک نکته را به روشنی آشکار میکند؛ هنر در نگاه آقای شهید ایران، نه یک موضوع فرعی، بلکه یکی از پایههای اصلی فرهنگ و تمدن است.
این نگاه را میتوان در گستره مخاطبان دیدارهای ایشان نیز دید. در این دیدارها، حضرت آیتالله خامنهای(ره) همواره کوشیدند میان آزادی خلاقیت هنرمند و مسئولیت اجتماعی توازن برقرار کنند. ایشان نه هنر را به ابزاری صرف برای تبلیغات سیاسی فروکاسته و نه آن را پدیدهای منفک از جامعه و ارزشهای انسانی میدانستند. در نگاه ایشان، هنر زمانی به جایگاه واقعی خود میرسد که هم از نظر تکنیک و زیباییشناسی در بالاترین سطح باشد و هم بتواند حقیقت، عدالت، امید، معنویت و کرامت انسانی را بازتاب دهد.
به همین دلیل است که در تعریف هنر دینی، مرزبندی روشنی با برداشتهای سطحی و قشری ارائه میکنند. ایشان تأکید میکردند که هنر دینی، به معنای ظاهرسازی یا تکرار مفاهیم مذهبی نیست، بلکه هنری است که بتواند حقیقت را با زبانی زیبا، صادقانه و اثرگذار بیان کند.
از سوی دیگر، رهبر شهید انقلاب، همواره آینده هنر ایران را امیدوارکننده توصیف میکردند و معتقد بودند که ظرفیتهای فرهنگی ایران و انقلاب اسلامی میتواند زمینهساز ظهور نسل تازهای از هنرمندان بزرگ باشد.
ایشان معتقد بودند: بنده از ته دل و از بن دندان، ایمان راسخ و قطعی دارم که هنر آینده این کشور، هنری جوشنده و هنری برتر خواهد بود.
این صحبتها تنها یک امیدواری نیست بلکه بر پایه همان نگاهی شکل گرفته که فرهنگ را زیربنای پیشرفت جامعه میداند. از منظر ایشان، تمدن تنها با اقتصاد، سیاست یا فناوری ساخته نمیشود بلکه نیازمند ادبیات، موسیقی، سینما، شعر، داستان و دیگر شاخههای هنر است زیرا این هنر است که میتواند روح یک جامعه را شکل دهد و ارزشهای آن را به نسلهای بعد منتقل کند.
آقای شهید ایران در یکی از مهمترین جملات خود، نسبت هنر و انقلاب را چنین ترسیم کرده بودند: پیام انقلاب باید به زبان شعر و هنر که اصیلترین و خالصترین و گیراترین زبانهاست منتقل شود. انقلاب در قالب هنر و ادبیات، آسانتر و صادقانهتر از هر قالب دیگری قابل صدور است.
این عبارت را میتوان جمعبندی نگاه ایشان به کارکرد هنر دانست. هنر در این منظومه فکری، صرفاً وسیلهای برای بیان احساسات نیست؛ بلکه زبان انتقال تجربه تاریخی، روایت هویت یک ملت و پلی میان گذشته، حال و آینده است.
بررسی سخنان حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای نشان میدهد که هنر، جایگاهی همعرض با دیگر حوزههای راهبردی فرهنگ دارد. ایشان هنر را رساترین زبان، موهبتی الهی، وسیله انعکاس اندیشههای شریف و ابزار ماندگارسازی فرهنگ میدانند؛ زبانی که اگر با دانش، مهارت، اخلاق و خلاقیت همراه شود، میتواند بیش از هر ابزار دیگری در ساختن آینده یک جامعه نقشآفرین باشد.
16:57 - 1405/05/09
کد خبر: 86196971
تهران- ایرنا- هنر در نگاه حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای، نه زینت فرهنگ که زبان آن بود؛ زبانی که به باور آقای شهید ایران، میتواند حقیقت را ماندگار کرده، هویت یک ملت را روایت کند و در شکلگیری تمدن نوین ایرانی-اسلامی نقشآفرین باشد.