هنوز نیم ساعت تا ۸ صبح باقی مانده؛ ساعتی که قرار است نماز بر پیکر آقای شهید ایران و خانواده اش اقامه شود؛ از متروی ایستگاه سهرودی همراه با جمعیت زائران به سمت مصلای امام خمینی (ره) به راه می افتم؛ قدم‌هایمان را تندتر می‌کنیم تا به نماز برسیم.
با پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران از بلندگوهای مصلا، بانگ آماده باش زائران برای اقامه نماز هم به صدا در می آید؛ زن و مرد قدم ها را تند می کنند تا به صفوف به هم فشرده نمازگزاران برسند؛ زن و مرد و پیر و جوان دست بر سینه یا انگشتان بسته به سمت سر به نشانه علامت نظامی، هم به پیکر رهبر شهید ادای احترام می‌کنند هم به نظام مقدس جمهوری اسلامی اسران؛ اینجا قرار است آیت‌الله شیخ جعفر سبحانی از مراجع عظام تقلید بر پیکرهای مطهر رهبر شهید انقلاب و خانواده ایشان نماز بخواند.
نماز که تمام می‌شود، آنهایی که داخل بودند، درود و صلوات خود را به پیکرهای شهدا اهدا می‌کنند و آنهایی که در بیرون از مصلای امام خمینی (ره) ایستاده‌اند، آرام‌آرام، سینه‌زنان و اشک‌ریزان به حیاط مصلا هدایت می‌شوند تا آخرین وداع را با قائد شهید داشته باشند. گرما طاقت‌فرساست و آفتابش تیز و سوزان؛ اما گرما مانع از ابراز عشق و ارادت به رهبر شهید نیست.
انگار ذی‌الحجه در تیرماه مکه افتاده باشد یا انگار که اربعین حسینی (ع) با تابستان کربلا تلاقی کرده باشد؛ مگر عاشق از گرما هراسی دارد؟ در هر شرایطی خود را به معشوقش می‌رساند تا با رهبر شهیدش آخرین دیدار را ثبت کند.
عزاداران در غمِ کوچِ عاشقانه خامنه‌ایِ شهید به سمت معبودش، از همه شهرهای ایران یا حتی کشورهای همسایه به مصلای امام خمینی (ره) تهران آمده‌اند تا نه فقط عزادار که زائر پیکر مطهر آقای شهید ایران باشند. یکی از عزاداران می‌گفت از مهران آمده و سال‌هاست میزبان زائران اربعینی است که از این شهر رهسپار کربلا می‌ شوند؛ ولی این بار او به تهران آمده تا زائر امام شهیدش باشد.
مردم برای رهبرشان که سال‌ها دغدغه آنها را داشت، سنگ تمام گذاشته اند؛ میلیون‌ها نفر در همین دو روز به مصلا آمده اند که نه فقط به ادامه راه رهبر شهیدشان بلکه به ولی فقیه زمانه‌شان آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای لبیک بگویند.
مداحانی که سال‌هاست در دهه‌های فاطمیه (س) و شب های محرم در حسینیه امام خمینی (ره) ذکر مصیبت می‌خواندند تا آقای شهید ایران بگرید، این بار مردم را در عزای او می‌گریانند؛ سعید حدادیان، میثم مطیعی، سید مجید بنی‌فاطمه، صادق آهنگران و ... به نوبت اشعاری در رثای سید و سالار شهیدان و آقای شهید ایران قرادت می‌کنند و مردم هم‌نوا با آنها بر سر و سینه می‌زنند.
یکی از عزادارانی که با خانواده و فرزندان خردسالش خود را از یزد به تهران رسانده، می‌گوید: آنقدر غم از دست دادن رهبر شهید برایمان سخت است که حضور در مراسم وداع و تشییع پیکر مطهر ایشان کوچکترین کاری است که برای ادای دین به قائد شهید می‌توانستیم انجام دهیم.
یکی دیگر می‌گوید: ما با جمعی حدود ۴۰ نفره از آذربایجان غربی با چند دستگاه خودروی شخصی به تهران آمده‌ایم که با پیکر مطهر رهبر شهیدمان وداع کنیم.
مادری سالخورده و قد خمیده که عکس جوان رشید شهیدش را در دست داشت، از شرق مازندران به تهران آمده بود تا از آقای شهید ایران بخواهد در روز محشر شفیعش باشد ولی گریه امانش نمی‌دهد تا جملات را به پایان برساند.
امشب آخرین وداع با رهبر شهید است و فردا پیکر مطهرش بر دوش میلیون‌ها عزادار رهسپار طواف حرم کریمه اهل بیت (س) و سپس سفر عشق می‌شود تا از آب فرات سیراب شود و شهید کربلا را زیارت کند سپس به جوار امام رئوف(ع) می‌رود تا برای همیشه در کنار «الامام الصدیق الشهید» علی بن موسی الرضا(ع) آرام گیرد.