اعلام دیرهنگام تغییر مسیر تشییع پیکر رهبر شهید امرور نه تنها از حضور مردم نکاست بلکه حجم انبوهی از جمعیت به محض اطلاع از خبر خود را به محل جدید (یادگار امام خمینی به سمت میدان آزادی) رسانده و معشوق خود را همراهی کردند.
مردم از هر گوشه و کنار خود را با سرعت به محل تشییع پیکرهای شهدای خانواده رهبری رساندند تا برای بار آخر با پیر و مرادشان وداع کنند.
اگر چه بیشتر مردم از اطلاع دیرهنگام تغییر محل تشیبع پیکر رهبر شهید ناراحت و ناراضی و گلایه مند بودند اما همگی گفتند عشق به مراد و رهبرشان برای آنها مهم است.
تشییع کنندگان رهبری با شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل خواهان انتقام خون رهبر شهید بودند و در شعارهای خود اعلام کردند از موضع خود کوتاه نخواهند آمد.
امروز هم خیلی عاشقان آمدند تا بار دیگر با رهبر و مولایشان پبمانی دوباره ببندند.
"حرف ما یک کلام انتقام انتقام" و "نه سازش نه تسلیم نبرد با آمریکا" از دیگر شعارهای جمعیت بدرقه کننده پیکر رهبر شهید بود.
شعار "مذاکره بی ثمره جان رهبر در خطره" از دیگر شعارهای جمعیت تشییع کننده پیکر رهبر شهید بود که با هم یکصدا فریاد می زدند و حرف دلشان را در قالب شعار می گفتند.
محاصره در میان سوگ؛ روایت مواجهه مردم با نمایندگان در روزهای تشییع
علیرغم گرمای طاقتفرسای تابستان تهران که گویی آتش از آسمان میبارید اما حضور مردم این گرما را در خود محو کرده بود اگر چه در طول مسیر شلنگهای آب و آب پاشها مشغول خنک کردن مردم بودند.
خیابانها نه تنها راه عبور بلکه بستری شده بودند برای نمایش یک پیوند ناگسستنی، پیوندی که در آن تفاوتهای طبقاتی و اجتماعی در برابر عظمت فقدان رنگ باخته بودند. حضور پررنگ مردمی که در گرمای سوزان، بیآنکه تشنگی یا خستگی بر آنها غلبه کند در صفهای بیپایان ایستاده بودند، نشان از نوعی عشق ایستادگی داشت که با کلمات بهسختی قابل توصیف است.
اینقدر حجم جمعیت افزون شد که عده بسیاری مسیر حرکتشان را به سمت کوچه و خیابان های فرعی تغییر دادند اما باز هم از حجم انبوه جمعیت در خیابان آزادی کاسته نشد.
خبرنگار ایرنا طبق وظیفه ذاتی خود به دنبال شکار سوژه بود تا بتواند در حوزه کاریاش مصاحبه و مطلب و موضوعی جذاب را شکار کند که چشمش به دو نماینده مجلس شورای اسلامی در یکی از خیابان های فرعی افتاد.
مردم دور هر دو نماینده حلقه زده و نظرات خود را در مورد مذاکرات بازگو می کردند و جالب است که خیلی صمیمانه و خودمانی به آنها می گفتند مگر شما توی مجلس نیستید حق ندارید اجازه دهید عده ای به بهانه مذاکره خون رهبر شهید و همه شهدا را پایمال کنند.
آن دو هم که در حلقه محاصره مردمی گیر افتاده بودند به آنها دلداری داده و با مردم به گفت وگو پرداختند. اما باز هم مردم اصرار به ممانعت نمایندگان مجلس شورای اسلامی از انجام مذاکرات با آمریکا راداشتند.
خستگی و گرما بر چهره هر دو نماینده موج می زد اما انگار دلشان نمی آمد که مردم را بدون پاسخ رها کنند یا به قول معروف از سر باز کنند.
حضور رییس دادگستری تهران در میان جمعیت و پاسخگویی به سؤالات مردم نیز قابل توجه بود
سنگینی دوربینها و سبکبالی عشق مردم
در بخش دیگری از مراسم حضور خبرنگاران داخلی و خارجی برای پوشش مراسم و انعکاس تصویر حماسه ای خلق شده از سوی مردم، جلوه ای خاص داشت. به ویژه عکاسان که با دوربین های خود به سختی در میان جمعیت انبوه و وصف ناپذیر برای خودشان جایی پیدا می کنند تا حقیقت حضور عاشقانه را برای جهانیان به تصویر بکشانند.
چشم دوربینهای خبرنگاران داخلی و خارجی از گوشه و کنار هر حرکت و هر اشکی را میکاوید. به هر سو می دویدند تا لحظه ای سوژه و خبری از دستشان نرود و بتوانند تمام بخش های مراسم را پوشش داده و همه اتفاقات را بازگو کنند.
برپایی موکب ها از بخش های مختلف از جمله پتروشیمی، همراه اول، زمزم در راستای پذیرایی زائران و شرکت کنندگان در مراسم تشییع رهبر شهید برنامه ای دیگر بود.
توزیع نوشیدنی های خنک گویی در بین مسیر و آن گرمای طاقت فرسا به حاضرین جانی تازه و دوباره می بخشید و دست رد به هیچ موکبی برای دریافت نوشیدنی و آب خنک نمی زدند.
ناگفته نماند که همراه اول هم پذیرای خبرنگاران بود و هنگامه ظهر از تمامی خبرنگاران دعوت کرد تا برای صرف ناهار در محل تعیین شده حضور یافته و از آنها پذیرایی شود.
البته همه پای کار آمدند تا مراسم با زیبایی و شکوه و آبرومندانه برگزار شود و بهزستی استان تهران هم پای کار آمده بود تا با استقرار تیمهای اورژانس اجتماعی، خدمات مشاورهای و حمایتهای روانی به وظیفه خود عمل کند.
در موکب بهزیستی، تیمهای پزشکی شامل پزشک عمومی، پرستار و نیروهای امدادی مستقر شدند تا به مردم و افرادی که به اینگونه خدمات نیاز دارند کمک رسانده و خدمات دهی کنند.
در هنگامه ظهر، توزیع غذا و مواد خوراکی از جمله ساندویچ به عزاداران برای پذیرایی از آنها انجام شد. توزیع ساندویچها و اقلام خوراکی در میان صفهای بیپایان نه تنها یک حرکت ساده تأمین نیاز بلکه نمادی از یک سنت دیرین و یک پیوند اجتماعی بود. در آن لحظات، آنکه غذا را میداد و آنکه غذا را دریافت میکرد هر دو در یک جریان واحد بودند؛ جریان سوگواری. این پذیرایی ساده در دل آن گرمای طاقتفرسا، گویی پیامی از همدلی بود که میگفت، در این مسیر دشوار، هیچکس تنها نیست و این همان چیزی بود که در کنار آن فریادهای سیاسی، توازن و آرامشی متفاوت را به فضای حاشیه مراسم میبخشید.
سجده در میان جمعیت؛ وقتی زمین به محراب عشق بدل میشود
اقامه نماز به شکل فردی و خودجوش بخش دیگری از برنامه بود که هرکس تکه ای فرش یا روفرشی و چیزی بر روی زمین پهن کرده بود که غیر از خودش چند نفر هم برای اقامه نماز در آن محل استقرار می یافتند تا نماز خود را اقامه کنند.
در میان آن هیاهوی انسانی و جنبوجوش اجتماعی، صحنههایی از یک نوع سکوت مقدس نیز پدیدار بود؛ صحنههایی که نشان میداد روح سرگردان در میان جمعیت، همچنان به سوی مرکز آرامش در پی یافتن است. در بخشهایی از مسیر، نمازگزاران بهصورت فردی و خودجوش از میان تودههای جمعیت، گوشهای برای عبادت مییافتند.
این نمازهای بی ریا گویی رشتههایی از دعا بودند که در میان اقیانوس جمعیت، به شکلی پراکنده اما پیوسته به آسمان متصل میشدند. صحنهای که در آن، حتی در اوج شلوغی و سختی، راه رسیدن به محراب، همواره از میان قلبهای مؤمن باز بود.
در میان مراسم تشییع، جمیعت در مقابل دانشگاه شریف جایی که مورد هدف دشمن قرار گرفته بود می ایستادند و شعار می داند و اعلام انزجار از دشمن می کردند. اما چیزی که توجه مرا به خود جلب کرد حضور یک خبرنگار خارجی و ارایه گزارش از جنایت آمریکا در جنگ رمضان و مورد حمله قرار دادن دانشگاه شریف بود. با او به گفت و گو پرداختم البته مترجمی که همراهش بود برایم ترجمه می کرد. او از اینکه جمعیت زیادی برای تشییع رهبر شهید آمده بودند به گفته خودش شگفت زده و متعجب بود و می گفت که آمریکا و دشمنان ایران همیشه می گفتند که ملت ایران از رهبرشان متنقر هستند و او را دوست ندارند و نمی خواهند. اما امروز با چشم خود دیدم عشق و ارادت و علاقه مردم ایران به رهبرشان را. چرا که اگر آنها از رهبر شهیدشان نفرت داشتند هرگز در این مراسم باشکوه شرکت نمی کردند.
ناگفته نماند در پایان مراسم با حجم انبوه جمعیت مترو بسیار شلوغ شد تا آنجاکه یکی از مسوولان برای ارایه توضیحات به جمع مردم امد و توضیح داد که سکوها شلوغ است و به محض تخلیه جمعیت بقیه نیز وارد مترو برای ادامه مسیرشان خواهند شد.
اما اتوبوس به موقع و به میزان کافی در اختیار تشییع کنندگان در مراسم رهبری قرار داشت و مسافران را در طول مسیر جابجا می کرد.