به گزارش یکشنبه شب ایرنا، جام جهانی را باید ویترین فوتبال جهان نامید، رقابتهایی که هر ۴ سال یکبار میلیاردها ببیننده را خیره به این مسابقات میکند. این روزها هم جام جهانی ۲۰۲۶ به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک در حال برگزاری است و به مرحله نیمهنهایی رسیده است. این اولین دوره است که با حضور ۴۸ تیم برگزار میشود و فیفا با توجه به منافع اقتصادی و در جهت درآمدهای بیشتر، حتی در اندیشه برگزاری دوره بعدی با حضور ۶۴ تیم است.
یک روی جام جهانی که همواره فیفا و میزبانان بیشتر تمرکزشان را روی آن میگذارند، مسائل اقتصادی است و بدیهی است که با توجه به اینکه فوتبال از یک ورزش به یک صنعت پولساز بدل شده، اولویت اول برگزارکنندگان کسب درآمد و مزایابی بیشتر اقتصادی از این مسابقات است.
جام جهانی فوتبال اما روی دیگری هم دارد، این مسابقات یک کلاس درس بزرگ آموزشی برای اهالی فوتبال است، کلاسی که بهترینهای فوتبال جهان چه مربی و چه بازیکن، در قالب تیمهای ملی پس از رقابت انتخابی، در مرحله نهایی حاضر میشوند و برای رسیدن به جام قهرمانی نقشههای زیادی را به همراه دارند.
جام جهانی یک فرصت بزرگ برای مربیان و بازیکنانی است که از بیرون شاهد این رقابتها هستند و سعی دارند روزی نوبت خودشان برسد که بتوانند در این میدان به میدان بروند یا روی نیمکت یکی از تیمهای حاضر در این مسابقات بنشینند. در جام جهانی میتوان از یک کوچک مانند کیپورد هم که در این دوره مدافع عنوان قهرمانی را خسته کرد و تا مرز شکست پیش برد، هم درس گرفت.
از کیپورد به سمت تیمهای مدعی برویم، این کلاس درس غنیتر و آموزشیتر میشود. بدیهی است که آنالیز هر مسابقه جام جهانی میتواند نکات فنی فراوانی درباره دانش روز دنیا در این رشته ورزشی، آورده برای اهالی فوتبال داشته باشد. یک سرمایه ۴ ساله از پیشرفتی که خیلی از تیمها میخواهند نسبت به دوره گذشته به رخ بقیه بکشند، پشت این کلاس درس است.
حضور در چنین میدانی و تماشای از نزدیک آنچه که در مسابقات جام جهانی میگذرد، به طور قطع میتواند برای یک مربی یا یک بازیکن آموزههای بیشمار فنی و بهروز را به همراه داشته باشد. به همین خاطر است که خیلیها وقتی جام جهانی میرسد، چمدانهایشان را میبندند و با حضور در ورزشگاهها، شروع به نکتهبرداری از جنگ تاکتیکی و فنی تیمها میکنند.
مانند همه دنیا، جام جهانی برای مربیان و فوتبالیستهای ایرانی هم یک فرصت ناب را فراهم کرده است. البته در این دوره با توجه به مسائل غیرورزشی، خیلی از اهالی فوتبال کشورمان نتوانستند در آمریکا، مکزیک و کانادا حضور پیدا کنند. برخلاف دوره قبل در قطر که شاهد بودیم خیلی از مربیان ایرانی خودشان را به دوحه رسانده بودند تا این فرصت را برای بهروز شدن و آشنایی با دانش جدید از دست ندهند.
جام جهانی ۲۰۲۶ اما چنین شرایطی را فراهم نکرد. با این حال عدم حضور در این مسابقات و تماشای نزدیک بازیها، نمیتواند توجیهی برای از دست دادن این فرصت باشد. قابل کتمان نیست که مربی و بازیکن ایرانی در مسیری که میخواهد پیشرفت کند، باید نگاه ویژهای به مسابقات جام جهانی داشته باشد.
حال آورده فوتبال ایران از کلاس درس بزرگ جام جهانی چه خواهد بود. بدیهی است که به صورت فردی و شخصی خیلی از مربیان و بازیکنان با آنالیز و تماشای بازیها سعی در یادگیری دارند. این میل به دانشآموزی در زمانهای که تکنولوژی وحتی هوش مصنوعی هم به خدمت فوتبال درآمدهاند، قابل تقدیر است و فوتبال ایران به حرکت در مسیر پیشرفت احتیاج داد.
با این حال انتظاراتی از فدراسیون فوتبال به عنوان متولی فوتبال کشور هم وجود دارد. وظیفه فدراسیون فوتبال تنها اعزام و پشتیبانی تیمهای ملی در ردههای مختلف تنها نیست. فدراسیون فوتبال کمیتهای هم به نام آموزش دارد که باید برای آشنایی مربیان ایرانی با فوتبال روز دنیا برنامهریزی لازم را انجام بدهد.
جام جهانی یکی از آن جاهایی است که بخش آموزش فدراسیون فوتبال باید از بیش از یک ماهی که این بازیها در حال برگزاری است، جزوهها و نکات فنی مسابقات را به کمک آنالیزورها استخراج کند و در اختیار مربیان و باشگاههای فوتبال ایران قرار بدهد. تاکنون درباره اینکه چقدر فدراسیون فوتبال به اهمیت آوردههای فنی و آموزشی جام جهانی برای توسعه فوتبال ایران داشته است، توجه کرده است، کمتر خروجی مشاهده شده است.
به همین خاطر انتظار میرود، در صورتی که فدراسیون فوتبال ارادهای برای به روز کردن فوتبال در ایران دارد، آموزههای فنی جام جهانی را از دست ندهد و در راستای وظیفهای که برای توسعه دانش فوتبال در کشور دارد، حرکت کند. به خصوص که این فرصت هر ۴سال یک بار به دست میآید و بیتفاوت و بدون دستاورد نباید از آن گذشت.