به گزارش ایرنا از روابط عمومی خانه سینما، مهرداد زاهدیان در مراسم نخستین سالروز درگذشت مهران زینت‌بخش در خانه سینما گفت: ما در انجمن صنفی کارگردانان سینما در کنار پیگیری مسائل حرفه‌ای و حقوق صنفی، باید به این وجه انسانی جمع خودمان نیز توجه داشته باشیم؛ این‌که آدم‌ها و اتفاق‌هایی که بخشی از زندگی این جمع بوده‌اند، تنها در خاطره شخصی چند نفر باقی نمانند بلکه به بخشی از حافظه جمعی ما تبدیل شوند.
وی ادامه داد: ما سال گذشته، در مراسم خاکسپاری و سپس در مراسم یادبود مهران، درباره خودش، زندگی‌اش، ویژگی‌هایش و خاطراتی که از او داشتیم صحبت کردیم و امروز، در سالگرد رفتنش، شاید بد نباشد کمی از خود مهران فراتر برویم و به چیزی فکر کنیم که حضور و رفتن او برای ما به جا گذاشته است.
زاهدیان افزود: مهران سال‌ها در میان ما و در کنار دوستان و همکارانی بود که بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای خود را با یکدیگر گذراندیم. شاید یکی از معناهای یک صنف همین باشد؛ اینکه آدم‌هایی که زندگی حرفه‌ای مشترکی دارند، فقط در چارچوب کار و مسائل صنفی با یکدیگر مرتبط نباشند بلکه در لحظه‌های مهم زندگی نیز بتوانند حضور یکدیگر را احساس کنند.
وی با اشاره به جایگاه زینت‌بخش در میان اعضای انجمن گفت: مهران امروز برای ما فقط یادآور یک فقدان نیست؛ او یادآور بخشی از همین جمع انسانی است که سال‌ها در آن حضور داشت. شاید بهترین کاری که می‌توانیم برای حفظ این خاطره انجام دهیم، فقط برگزاری مراسم سالانه نباشد، بلکه این باشد که حضور آدم‌ها را تا وقتی در کنارمان هستند، جدی‌تر بگیریم. امروز می‌خواهم بر همین نکته تأکید کنم که ما به یکدیگر نیاز داریم؛ نه فقط در روزهای سخت و نه فقط در مراسمی مانند امروز، بلکه در مسیر حرفه‌ای و زندگی که با هم طی می‌کنیم.
زاهدیان گفت: انجمن در نهایت چیزی فراتر از یک عنوان، یک دفتر، یک اساسنامه یا مجموعه‌ای از فعالیت‌های صنفی است. انجمن، آدم‌هایی است که آن را ساخته‌اند و به آن معنا می‌دهند. اگر قرار باشد به آینده نگاه کنیم، شاید مهم‌ترین سرمایه‌ای که باید حفظ کنیم، همین سرمایه انسانی، همین رابطه‌ها، شناختن یکدیگر و همین احساس تعلق به جمعی باشد که سال‌ها برای شکل‌گیری آن تلاش شده است.
رئیس انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند افزود: مهران یکی از ما بود و یاد او امروز بهانه‌ای است برای اینکه یک بار دیگر قدر این «ما» را بدانیم. امیدوارم یاد مهران برای ما فقط یادآور یک فقدان نباشد، بلکه یادآور ارزش این جمع و مسئولیتی باشد که نسبت به یکدیگر داریم؛ اینکه بتوانیم این جمع را زنده، پویا و همراه نگه داریم.شاید یکی از بهترین راه‌ها برای زنده نگه داشتن یاد او در میان خودمان همین باشد.
لیلا زینت‌بخش، خواهر زنده‌یاد مهران زینت‌بخش، گفت: او عاشق سینما و فیلمسازی بود و از دوران نوجوانی و با وجود مخالفت خانواده، این مسیر را انتخاب کرد و می‌خواست قصه هنرمندان طردشده را به تصویر بکشد. مهران برای ساخت فیلم منتظر تامین هزینه از منابع دولتی نبود و آثارش را با هزینه شخصی تولید می‌کرد.
وی با اشاره به شرایط دشوار ماه‌های پایانی زندگی برادرش، گفت: پس از مرگ مادرم، بیماری، فشار و خستگی، مهران را بیمار کرد و او ماه‌های آخر زندگی خود را در شرایط سختی گذراند. امروز نمی‌خواهم تنها از دوری او بگویم. مهران برای دنبال کردن رویاهای خود هزینه زیادی پرداخت کرد و نمی‌دانم آیا این هزینه ارزشش را داشت یا نه. هنرمند در وهله نخست یک انسان است و باید در درجه اول به خودش اهمیت دهد. هیچ انسانی نباید زندگی خود را به بهانه دنبال کردن رویاهایش از دست بدهد.
خواهر زنده‌یاد مهران زینت‌بخش تاکید کرد: اگر پروژه‌ای با شکست مواجه شد، یک هنرمند نباید خود را فراموش کند. هیچ چیز بالاتر از سلامت برای یک انسان نیست و متاسفانه مهران این موضوع را دیر متوجه شد. آرزو می‌کنم مسئولان کشور در زمان حیات هنرمندان قدر آن‌ها را بدانند و در زمان ناامیدی، از آن‌ها دستگیری کنند. هنرمندان بخشی از تاریخ یک کشور هستند و قدر آن‌ها باید بیشتر دانسته شود.
امیر فرض‌اللهی روزنامه‌نگار پیشکسوت با اشاره به دغدغه‌های زینت‌ بخش گفت: دغدغه‌مندی نسبت به کند و کاو در روح و اعماق تاریخ، زینت‌بخش را از پای انداخت. او ایده‌های بکر زیادی داشت که امکان ساخت و کارگردانی آن‌ها برایش فراهم نشد. ای کاش همه ما از زینت‌بخش یاد بگیریم که با وجود زندگی در شرایط رفاه، قلب تپنده‌ای برای جامعه داشته باشیم و همچون آینه، دردهای آن را بازتاب دهیم.
در پایان مراسم، مصطفی شیری مستندساز با اشاره به ماندگاری یک فیلمساز در آثارش، گفت «شاید برای یک فیلمساز، بهترین شکل یاد کردن از او این باشد که دوباره فیلمش را ببینیم.» او سپس حاضران را به تماشای فیلم مستند «قریه من» ساخته مهران زینت‌بخش دعوت کرد؛ فیلمی درباره زندگی و فعالیت هنری فریدون فروغی.