به گزارش ایرنا، ششمین دوره بازی‌های جهانی عشایر با حضور ورزشکارانی از ۱۰۴ کشور در قرقیزستان برگزار شد؛ رویدادی که با محوریت ورزش‌های سنتی، بومی و فرهنگی در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین گردهمایی‌های بین‌المللی این حوزه تبدیل شده است.
در پایان این بازها، کاروان ایران با ثبت چهار طلا، سه نقره و هشت برنز و مجموع ۱۵ مدال عملکرد چشمگیری نسبت به دوره‌های گذشته داشت.
رضا قیطاسی از چهره‌های سرشناس ورزش کشور پرچمدار کاروان ایران بود که با پوشش خاص رزم‌آوران جنگی ایران در ادورا مختلف تاریخ به مراسم افتتاحیه رفت.
قیطاسی امروز (یکشنبه) در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: پرچمی که به نمایندگی از مردم ایران در قرقیزستان حمل کردم کوهی از افتخار بود که با هیچ عنوان ورزشی قابل مقایسه نیست.
متن کامل این گفت‌وگو را در زیر می‌خوانیم:
بیرق‌دار ایرانی در قرقیزستان حیرت جهان را برانگیخت.
این لطف خدا بود که من به نمایندگی از مردم عزیز ایران این پرچم را حمل کنم. فرزند کوچک این آب و خاک هستم و افتخار می‌کنم که با لباس رزم‌آوران و فرماندهان قدیم ایران در قرقیزستان حضور پیدا کرد.
ایده این لباس از کجا سرچشمه گرفت؟
کار فرهنگی در اولویت ورزش ایران است و کشور ما در چند ماه گذشته شرایط سختی را به خاطر جنگ تحمیلی آمریکا تجربه کرده است. این ایده از سوی احمد دنیامالی وزیر ورزش، سیدمحمد شروین اسبقیان معاون وزیر و علیرضا پسندیده رئیس فدراسیون ورزش روستایی مطرح شد و من شنیدم که مورد تاکید و تایید دکتر مسعود پزشکیان نیز قرار گرفته بود. ایده بسیار زیبایی بود و حس غرور را به کاروان ایران تزریق می‌کرد.

هیبت قطاسی با این لباس چند برابر شد. خودت چه فکر می‌کنی؟
این همه از لطف خدا بود، من عضو کوچکی از خانواده بزرگ ورزش ایران هستم. زمانی که این لباس بر تن داشتم و پرچم ایران را به سمت ورزشگاه می‌بردم چشمانم پر از اشک بود.
اشک از شوق بود یا بار مسئولیت؟
پرچمداری افتخار بزرگی است؛ پرچمی که به نمایندگی از مردم ایران در قرقیزستان حمل کردم کوهی از افتخار بود که با هیچ عنوان ورزشی قابل مقایسه نیست. همچنین زمانی که لباس رزم بر تن داشتم خود را به عنوان یک سرباز جنگی در میدان می‌دیدم و تمام تلاشم این بود تا بتوانم بهترین عملکرد را داشته باشم.

در مراسم افتتاحیه هیات‌های سیاسی و روسای جمهور برخی از کشورها حضور داشتند. فضای مراسم افتتاحیه چگونه بود؟
بله. بسیاری از مسئولان سیاسی عالی رتبه از جمله دکتر مسعود پزشکیان نیز در مراسم افتتاحیه حضور داشت. حال و هوای بسیار خوبی بود و زمانی که مراسم تمام شد بیشتر کاروان‌ها با من عکس یادگاری می‌گرفتند و این عکس‌ها با من نبود بلکه با اقتدار ایران زمین بود که در جهان ثبت شد. کاروان ایران در کنار لباس رسمی از لباس اقوام مختلف کشور نیز تشکیل شده بود و این نیز یک کار بزرگ بود.
با آن هیبت ترس در دل رقیبان انداختید؟
در چوب‌کشی قرقیزها صاحب سبک هستند و من کار راحتی نداشتم. ۲ رقیب قدرتمند در نیمه نهایی و فینال داشتیم. رقیب نیمه‌هایی من در حدود ۳۰ کیلوگرم وزن اضافه داشت و کار سخت بود. در فینال نیز یک رقیب قرقیز داشتم که با لقب بوفالو وارد گود شد. قرقیزستانی‌ها امید زیادی به این ورزشکار داشتند اما من تمام رقیبان را زیر ۳۰ ثانیه شکست دادم.
هیکلی‌تر از شما در کاروان دیگر بود؟
بله. بسیباری از ورزشکاران رشته‌های مختلف بسیار هیکلی و مقتدر بودند.
اما کسی حریف شما نشد.
در رشته چوب کشی در فوق‌سنگین من توانستم با اقتدار به مدال طلا برسم.

چوب کشی را به صورت حرفه‌ای دنبال می کنید؟
بله این رشته را به صورت حرفه‌ای و زیر نظر یکی از بهترین مربیان که خود نیز قهرمان بزرگی در ورزش کشور است پیگیری می‌کنم.
کدام مربی؟
استاد حامید امیری از چهره‌های شناخته شده ورزش ایران به شمار می‌رود که هم در ورزش‌های قدرتی و هم در مسابقات پارادوومیدانی جهان صاحب رکورد است. او مدال طلای پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو را با رکوردشکنی به دست آورد. این مدال بعد از یک اتفاق بسیار تلخ بود که برای این قهرمان رخ داد.
امیری از بزرگان و قهرمانان مسابقات مردان آهنین است.
بله استاد امیری در چند ایتم مسابقات صاحب رکورد جاودانه است. او در اسکات تعادلی و حمل چمدان رکوردی دارد که بعد از یک دهه هنوز پابرجا است.

اما بسیاری از نوجوانان و جوانان امروزی شما را به عنوان نماد مردان آهنین می‌شناسند.
این از لطف مردم است و امیدوارم الگوی خوبی برای این عزیزان باشم. قهرمانی مهم است اما آنچه ماندگار می‌شود الگو بودن است.
فضای مجازی هم با عکس شما منفجر شد.
این از لطف خدا و مردم ایران بود. در فضای مجازی پیام‌های بیشماری داشتم. زمانی که با پرچم و آن لباس به سمت جایگاه می‌رفت حس غروری داشتم که بی‌نظیر بود. حتی روی پنجه‌هایم راه می‌رفتم و مانند جنگ‌آوری بودم که عازم میدان است.
و سخن آخر؟
من رضا قیطاسی فرزند ایران هستم و به نمایندگی از مردم، پرچم کشورم را در قرقیزستان حمل می‌کردم. در ادامه هم با مردم هستم و با مردم خواهم ماند. برای تمام مردم عزیز ایران آرزو موفقیت دارم.