11:18 - 1405/07/01
کد خبر: 86272198
کاهش سطح آب خزر چالشی فراتر از مرزهای سیاسی/ سرنوشت آن در منطقه مشترک است 

تهران - ایرنا - دبیر هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران با اشاره به کاهش سطح آب دریای خزر و مجموعه‌ای از تهدیدات محیط‌زیستی این پهنه آبی گفت: چالش‌های خزر مرز سیاسی نمی‌شناسند و حفاظت از آن نیازمند همکاری، مسئولیت‌پذیری و اقدامات هماهنگ همه کشورهای ساحلی است.

به گزارش ایرنا، آرمان خورسند روز چهارشنبه در مراسم افتتاحیه هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران با خوشامدگویی به هیات‌های کشورهای ساحلی دریای خزر از جمله جمهوری آذربایجان، جمهوری قزاقستان، فدراسیون روسیه و ترکمنستان اظهار کرد: مایه خرسندی و افتخار جمهوری اسلامی ایران است که امروز در تهران میزبان هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریای خزر در سطح عالی‌رتبه هستیم.
وی افزود: دریای خزر برای کشورهای ساحلی صرفاً یک پهنه آبی مشترک نیست، بلکه بخشی از تاریخ، فرهنگ، اقتصاد، امنیت و زندگی میلیون‌ها انسان در منطقه است و آثار آن را می‌توان در مشابهت‌های فرهنگی و سنت‌های مردم منطقه مشاهده کرد.
دبیر هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران تصریح کرد: سرنوشت محیط‌زیستی این دریا، سرنوشت مشترک همه ما است و هیچ‌یک از کشورهای ساحلی نمی‌توانند نسبت به تحولات آن، به‌ویژه پدیده مهم کاهش سطح آب دریای خزر، بی‌تفاوت باشند.
خورسند با اشاره به نزدیک شدن به بیست‌وچهارمین سال تصویب کنوانسیون تهران گفت: این کنوانسیون حاصل یک درک مشترک و مهم میان کشورهای ساحلی است؛ اینکه حفاظت از محیط زیست دریای خزر نیازمند همکاری، گفت‌وگو، مسئولیت‌پذیری و اقدامات هماهنگ همه کشورهای منطقه است.
وی ادامه داد: امروز با مجموعه‌ای از چالش‌های جدی و درهم‌تنیده از جمله تغییرات اقلیمی، آلودگی‌های ناشی از فعالیت‌های نفت و گاز، حمل‌ونقل دریایی، ورود آلاینده‌ها از حوضه های آبریز، کاهش تنوع زیستی، فشار بر ذخایر آبزی و تهدیدهای فزاینده علیه زیست‌بوم‌های ساحلی و تالابی مواجه هستیم، این چالش‌ها مرز سیاسی نمی‌شناسند و طبیعتاً راه‌حل آنها نیز نمی‌تواند صرفاً ملی باشد.
ضرورت تقویت همکاری کشورهای ساحلی
خورسند هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران را فرصتی برای تقویت همکاری‌های موجود دانست و گفت: این نشست فرصت مهمی است تا همکاری‌های موجود را تقویت کنیم، اجرای پروتکل‌های کنوانسیون تهران را شتاب بخشیم و برای پاسخ به چالش‌های جدید، راهکارهای عملی و مشترک ارائه کنیم.
وی تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران بر این باور است که همکاری محیط‌زیستی در دریای خزر نه‌تنها یک ضرورت، بلکه زمینه‌ای برای تقویت اعتماد، گفت‌وگو و همکاری‌های منطقه‌ای است.
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست همچنین با اشاره به همکاری کشورهای ساحلی دریای خزر اظهار کرد: کشورهای ساحلی در طول سالیان گذشته همواره اجازه حضور نیروهای بیگانه در این محدوده را نداده‌اند و تلاش کرده‌اند این پهنه مهم آبی برای مردمان منطقه، دریای صلح و دوستی باقی بماند.
وی ابراز امیدواری کرد: تصمیمات این اجلاس از سطح تعهدات سیاسی فراتر رود و به اقدامات مشخص، قابل اندازه‌گیری و قابل پیگیری منجر شود.
خزر امانتی برای نسل‌های آینده
خورسند با تأکید بر ضرورت نگاه بلندمدت به حفاظت از دریای خزر گفت: دریای خزر میراث مشترک ما و امانتی برای نسل‌های آینده است. مسئولیت ما تنها حفاظت از وضعیت امروز این دریا نیست، بلکه باید اطمینان حاصل کنیم نسل‌های آینده نیز بتوانند از منابع، تنوع زیستی و ظرفیت‌های اقتصادی آن بهره‌مند شوند.
وی افزود: باید این نشست را فرصتی برای تعمیق همکاری، تقویت اعتماد و تبدیل اراده سیاسی مشترک به اقدامات عملی بدانیم و امیدواریم هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران گامی مؤثر در مسیر حفاظت بلندمدت از محیط زیست دریای خزر و تقویت همکاری میان کشورهای ساحلی باشد.
یاد جان‌باختگان حملات در آغاز سال تحصیلی
دبیر هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به همزمانی برگزاری اجلاس با اول مهرماه و آغاز سال تحصیلی در ایران اظهار کرد: امروز اول مهرماه، زمان بازگشایی مدارس، دانشگاه‌ها و مراکز علمی کشور است، اما امسال به واسطه تجاوز و حملات دشمن، جای تعدادی از معلمان، استادان، دانشجویان و دانش‌آموزان ایرانی در کلاس‌های درس خالی است.
وی افزود: به یاد جان‌باختگان این حملات، از جمله ۱۶۸ دانش‌آموز مظلوم میناب و معلمان آنها و بیش از ۳۱۱ دانش‌آموزی که امسال با غم و اندوه پدران و مادران خود به مدرسه نرفتند، یاد و فاتحه‌ای قرائت می‌کنیم.
تأکید بر همکاری منطقه‌ای برای حفاظت از خزر
خورسند با اشاره به سابقه همکاری کشورهای ساحلی دریای خزر اظهار کرد: کشورهای ساحلی در طول سالیان گذشته همواره اجازه حضور نیروهای بیگانه در این محدوده را نداده‌اند و تلاش کرده‌اند این پهنه مهم آبی برای مردمان منطقه، دریای صلح و دوستی باقی بماند.
وی هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران را فرصتی برای تقویت همکاری‌های موجود دانست و گفت: این نشست فرصت مهمی است تا همکاری‌های موجود را تقویت کنیم، اجرای پروتکل‌های کنوانسیون تهران را شتاب بخشیم و برای پاسخ به چالش‌های جدید، راهکارهای عملی و مشترک ارائه کنیم.
دبیر هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران افزود: جمهوری اسلامی ایران بر این باور است که همکاری محیط‌زیستی در دریای خزر نه‌تنها یک ضرورت، بلکه زمینه‌ای برای تقویت اعتماد، گفت‌وگو و همکاری‌های منطقه‌ای است.
وی با اشاره به نزدیک شدن به بیست‌وچهارمین سال تصویب کنوانسیون تهران گفت: این کنوانسیون حاصل یک درک مشترک و مهم میان کشورهای ساحلی است؛ اینکه حفاظت از محیط زیست دریای خزر نیازمند همکاری، گفت‌وگو، مسئولیت‌پذیری و اقدامات هماهنگ همه کشورهای منطقه است.

حفاظت از دریای خزر نیازمند همکاری منطقه‌ای است
همچنین کریستین وی گاند هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر ضرورت همکاری کشورهای ساحلی برای حفاظت از دریای خزر گفت: چالش‌های زیست‌محیطی این پهنه آبی فرامرزی است و مقابله با آن نیازمند راه‌حل‌های مشترک و مشارکتی است.
وی ضمن تبریک به جمهوری اسلامی ایران برای میزبانی این نشست، اظهار کرد: گردهمایی پنج کشور پیرامون یک زیست‌بوم مشترک، فرصتی مهم برای تقویت همکاری‌های منطقه‌ای و تبدیل تعهدات مشترک به اقدامات عملی در زمینه حفاظت از دریای خزر است.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد با اشاره به اینکه سال ۲۰۲۶ مصادف با بیستمین سال لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون تهران است، افزود: دریای خزر طی هزاران سال مایه تداوم زندگی مردمان و تمدن‌ها بوده و امروز نیز منبع معیشت و رفاه، مسیر مهم حمل‌ونقل، ذخیره‌ای ارزشمند از منابع طبیعی و زیستگاه تنوع زیستی منحصربه‌فرد دریایی به شمار می‌رود.
وی تأکید کرد: حفاظت از دریای خزر تنها یک اولویت زیست‌محیطی نیست، بلکه یک اولویت برای توسعه پایدار است و سلامت این دریا با معیشت و رفاه جوامع پیرامون، فعالیت‌های اقتصادی، مدیریت پایدار منابع طبیعی و تاب‌آوری منطقه ارتباط مستقیم دارد.
وی با بیان اینکه چالش‌های زیست‌محیطی در مرزهای ملی متوقف نمی‌شوند، ادامه داد: آلودگی دریایی، از دست رفتن تنوع زیستی و فشار بر زیست‌بوم‌های مشترک، پیامدهای فرامرزی دارند و به همین دلیل باید برای آنها راه‌حل‌های فرامرزی و مشارکتی ارائه شود.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد، کنوانسیون تهران را چارچوبی مهم برای اقدام مشترک کشورهای ساحلی دانست و گفت: این کنوانسیون زمینه تقویت دانش علمی، تبادل داده‌ها و تجربیات، تدوین سیاست‌های مؤثر و تبدیل تعهدات مشترک به اقدامات جمعی را فراهم می‌کند.
وی با اشاره به نقش سازمان ملل متحد در حمایت از همکاری‌های زیست‌محیطی در منطقه اظهار کرد: برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد دبیرخانه کنوانسیون تهران را اداره می‌کند و بخش‌های مختلف سازمان ملل متحد در منطقه نیز با استفاده از تخصص‌های مکمل، از کشورهای ساحلی در پیشبرد اهداف این کنوانسیون حمایت می‌کنند.
وی افزود: در ایران، برنامه توسعه ملل متحد و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در چارچوب ابتکار گسترده‌تر دریای خزر با شرکای ملی و محلی همکاری می‌کنند تا تعهدات منطقه‌ای در زمینه زباله‌های دریایی و آلودگی پلاستیکی به اقدامات عملی تبدیل شود.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد ادامه داد: تقویت تفکیک و بازیافت پسماند در جوامع ساحلی، حمایت از رویکردهای چرخشی در زمینه پلاستیک و ارائه کمک‌های بلاعوض جامعه‌محور برای راه‌حل‌های محلی، از جمله اقداماتی است که در این چارچوب دنبال می‌شود.
وی با تأکید بر ضرورت مشارکت بخش خصوصی و جوامع محلی، از جمله زنان و جوانان، در بهبود نظام مدیریت پسماند گفت: حفاظت از دریاها مسئولیتی مشترک است و هیچ کشور، نهاد یا سازمانی به‌تنهایی نمی‌تواند از این زیست‌بوم منحصربه‌فرد حفاظت کند.
هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد ابراز امیدواری کرد دریای خزر همچنان مردمان و کشورهای منطقه را از طریق دانش، همکاری و تعهد مشترک به توسعه پایدار به یکدیگر پیوند دهد.