هادی محمدپور عصر شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: پیام روشن سخنرانی با صلابت رییس جمهور ایران این بود که کشورمان در اوج ایستادگی و اقتدار، هرگز میز دیپلماسی و منطق گفت‌ و گو را ترک نکرده است و این رویکرد، ترجمان عینی همان «وفاق ملی» است یعنی در مسائل کلان و امنیت ملی، همه ارکان نظام جمهوری اسلامی ایران اعم از رییس مجلس شورای اسلامی، ستاد مشترک ارتش، فرماندهان سپاه و نیروهای مسلح، شورای‌ عالی امنیت ملی و آحاد مردم با تمام تفاوت دیدگاه‌ها، منسجم و یکپارچه در کنار دولت چهاردهم ایستاده‌اند.


وی ادامه داد: از منظر دانش روابط بین‌الملل نیز «آمادگی دفاعی» و «میز دیپلماسی» دو مقوله در تقابل با هم نیستند، بلکه مکمل یکدیگرند ما باید از دوگانه جعلی جنگ یا مذاکره عبور کنیم زیرا نه درگیریِ بی‌افق و فرسایشی اصالت دارد و نه دیپلماسیِ جدا از ابزارهای قدرت کارساز است.
نماینده مردم گناباد و بجستان در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: دیپلماسی بدون پشتوانه دفاعی و بازدارندگی، چیزی جز موضع ضعف و انفعال نخواهد بود و فتوحات میدانی و بازدارندگی نظامی نیز برای تبدیل شدن به منافع پایدار سیاسی و اقتصادی، نیازمند زبان دیپلماسی عقلانی است.
محمدپور گفت: وقتی کشور در میدان با اقتدار ظاهر و دیپلمات و نماینده آن ملت در سازمان ملل از موضع عزت، برابری و دست پر وارد گفت‌وگو می‌شود این به معنای هم‌افزایی هوشمندانه میدان و دیپلماسی برای صیانت از امنیت و معیشت مردم است.
وی اظهار کرد: درس بزرگ تحولات اخیر به ما نشان داد که وزن هر کشور پشت میز چانه‌زنی دیپلماتیک و اقتصادی به اندازه وزن مؤلفه‌های واقعی قدرت و بازدارندگی آن در صحنه عمل است هر زمان که در میدان، با قاطعیت و عقلانیت ضربات بازدارنده وارد شد و اراده ملت به دشمن تحمیل گردید، طرف‌های بین‌المللی ناچار شدند محاسبات خود را تصحیح کنند و با زبان احترام پای میز مذاکره بیایند.
وی اضافه کرد: تجربه ماه‌های اخیر و تحولات پرشتاب منطقه‌ای بار دیگر اثبات کرد که در هندسه قدرت جهانی، هیچ امتیازی به ضعف داده نمی‌شود و مناسبات بین‌المللی تنها منطق توازن قوا و محاسبه دقیق هزینه - فایده را می‌شناسد و بزرگ‌ترین درس این تحولات این است که در تحلیل‌های کلان و تصمیم‌گیری‌های ملی، همواره باید مراقب بود که دستگاه محاسباتی کشور به دام دو خطای راهبردی نیفتد.


او در این ارتباط خطای نخست را خطای "کم‌برآوردی توان ملی" برشمرد و افزود: این به معنای آن است که برخی مرعوب هراس‌افکنی دشمن شوند، ظرفیت‌های عظیم دفاعی و مردمی کشور را دست‌کم بگیرند و تصور کنند تنها با انفعال، پذیرش شروط یک‌طرفه و دادن امتیاز می‌توان آرامش ایجاد کرد و تاریخ نشان داده عقب‌نشینی در برابر تجاوزگری، تنها اشتهای دشمن را برای تحمیل بیشتر باز می‌کند.
محمد پور تصریح کرد: خطای دیگر در این بخش را می توان "فرسایش بدون افق" ذکر کرد و گفت:‌ این یعنی فقط به طبل درگیری کوبیده شود اما هیچ نقشه راه دیپلماتیک و سازوکار حقوقی و عقلانی برای پایان مقتدرانه تنش و تثبیت دستاوردهای میدانی ترسیم نگردد رویکردی که می‌تواند کشور را در تعلیق دائمی نگه دارد.


وی در تشریح شرایط موثر برای تبدیل بازدارندگی دفاعی به دستاورد دیپلماتیک هم گفت:‌ نقطه اوج تدبیر حکمرانی این است که فداکاری‌های فرزندان این ملت در میدان‌های دفاعی، مستقیم به دستاوردهای عینی، کاهش فشارهای بین‌المللی و گشایش در اقتصاد و معیشت مردم تبدیل شود.
نماینده مردم گناباد و بجستان در مجلس شورای اسلامی در خصوص لزوم وحدت فرماندهی و هم‌زبانی میدان و دیپلماسی هم گفت: میدان و دیپلماسی نباید دو مسیر موازی یا خنثی‌کننده یکدیگر باشند بلکه هر پیروزی میدانی باید بلافاصله توسط دستگاه سیاست خارجی به عنوان اهرم امتیازگیری و تثبیت موقعیت ایران به کار گرفته شود.
محمد پور اضافه کرد: در روابط بین‌الملل، زمان‌بندی اصلی تعیین‌کننده است و در لحظه‌ای که بازدارندگی در اوج و دشمن در سردرگمی محاسباتی قرار دارد، باید با اقتدار و عقلانیت ابزار دیپلماسی فعال شود تا امتیازات در اسناد و ترتیبات معتبر حقوقی تثبیت گردد و پرونده‌ها در وضعیت تعلیق و فرسایش نمانند.