به گزارش ایرنا، وزارت دفاع آمریکا پنتاگون به طور رسمی اعلام کرد که آخرین سربازان این کشور پایگاه هوایی اربیل در اقلیم کردستان عراق را ترک کردهاند و بدین ترتیب مأموریت نظامی ائتلاف بینالمللی تحت رهبری واشنگتن که با عنوان «عملیات عزم راسخ» شناخته میشد، به پایان رسید.
این خروج بر اساس توافقی میان بغداد و واشنگتن انجام شد که در سال ۲۰۲۴ حاصل شده بود. دولت عراق ۳۰ سپتامبر را «روز حاکمیت ملی» نامید و از آن به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ دولت مدرن عراق یاد کرد.
در همین پیوند بشیر اسماعیلی روز جمعه در گفت و گو با ایرنا افزود: آمریکا در ۲۰ مارس ۲۰۰۳ با بهانه واهی وجود سلاحهای کشتار جمعی به عراق حمله و رژیم صدام حسین سقوط کرد، اما آنچه اتفاق افتاد نه دموکراسی و نه ثبات، بلکه ۲ دهه اشغال، هرجومرج، ظهور گروههای تروریستی نظیر داعش و ویرانی زیرساختهای یک کشور بود.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه آمار رسمی آمریکا گویای عمق این فاجعه است، اظهار داشت: تلفات مورد اشاره دونالد ترامپ رییسجمهور آمریکا تنها بخشی از هزینه انسانی این جنگ است؛ هزینهای که به گفته جوزف استیگلیتز اقتصاددان برنده نوبل، در مجموع به چهار تا پنج تریلیون دلار میرسد.
وی بیان کرد: عراق نیز در این مسیر کشته شدن بیش از ۲۰۹ هزار غیرنظامی و آواره شدن حدود ۹.۲ میلیون نفر از مردمانش را متحمل شد.
پژوهشگر حوزه سیاسی تصریح کرد: بنابراین مداخله خارجی، نه امنیت میآورد و نه دموکراسی؛ آمریکا با تحمیل نسخههای سیاسی و امنیتی خود، نه تنها ثبات ایجاد نکرد، بلکه زمینهساز بحرانهای عمیقتر شد.
وی تاکید کرد: بدیهی است اداره کشورها باید به خود ملتها و دولتهایشان سپرده شود و هیچ قدرت خارجی حق ندارد سرنوشت یک ملت را تعیین کند.
اسماعیلی ادامه داد: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، گامی در مسیر بازگرداندن حق تعیین سرنوشت به مردم این کشور است؛ آمریکا باید از منطقه برود و به مداخلهگریهای خود در امور داخلی کشورهای غرب آسیا پایان دهد زیرا تجربه نشان داده است که حضور نظامی خارجی، تنها به تنش، نفرت و بیثباتی دامن میزند.
وی با بیان اینکه عراق دارای پنجمین ذخایر اثباتشده نفت جهان است، گفت: آمریکا در طول ۲ دهه گذشته با ابزارهای سیاسی، اقتصادی و نظامی تلاش کرد بر قراردادهای نفتی، صادرات، قیمتگذاری و مسیرهای انتقال انرژی این کشور تاثیر بگذارد که این مداخله، مانع اصلی استفاده بهینه از درآمدهای نفتی برای توسعه زیرساختها و بهبود زندگی مردم عراق بوده است.
استاد دانشگاه ادامه داد: حضور نظامی آمریکا در نزدیکی زیرساختهای حیاتی نفت، اعمال فشار برای انعقاد قراردادهای نامتوازن با شرکتهای غربی و استفاده از تحریم و ابزارهای مالی برای کنترل بازار انرژی، نمونههایی از مداخله در اقتصاد نفت کشورهای منطقه است.
وی با بیان اینکه پایان این مداخله، پیششرط بازگشت حاکمیت ملی بر منابع نفتی و هدایت درآمدهای آن به سمت توسعه پایدار خواهد بود، افزود: کشورهای دارای منابع نفت و گاز باید خودشان درباره تولید، صادرات، قیمتگذاری و شرکای تجاری خود تصمیم بگیرند، اقتصاد نفت این کشورها نباید در خدمت منافع قدرتهای خارجی باشد، بلکه باید در خدمت مردم و توسعه ملی قرار گیرد.
اسماعیلی تصریح کرد: حضور آمریکا در عراق و کشورهای مشابه، نه تنها نتیجهای مثبت نداشته، بلکه هزینههای سنگینی بر مردم منطقه تحمیل کرده است.
وی اظهار داشت: در عراق، پس از سقوط صدام، نه دموکراسی پایدار شکل گرفت و نه امنیت بلکه ظهور داعش، گسترش فرقهگرایی، فساد ساختاری و ویرانی زیرساختها، محصول همان مداخلهای بود که با شعار آزادی آغاز شد.
استاد دانشگاه اضافه کرد: در افغانستان نیز آمریکا پس از بیست سال حضور، با هزینهای افزون بر ۲ تریلیون دلار، کشور را به همان گروهی واگذار کرد که در سال ۲۰۰۱ ادعای سرنگونی آن را داشت.
اسماعیلی ادامه داد: در لیبی نیز، مداخله ناتو به رهبری آمریکا، این کشور را به یک دولت شکستخورده و صحنه رقابت گروههای مسلح تبدیل کرده است.
خروج نیروهای آمریکایی از عراق؛ دستاورد تاریخی و راهبردی
این استاد دانشگاه با بیان اینکه خروج آمریکا از عراق فراتر از یک رویداد نظامی است، اظهار داشت: این دستاورد راهبردی و تاریخی نتیجه مقاومت مردمی و فشار گروههای مقاومت اسلامی عراق است که طی سالهای متمادی، ضربات سنگینی بر اشغالگران وارد کردند.
اسماعیلی خاطر نشان کرد: بیانیه مقاومت اسلامی عراق حاکیست آمریکا پس از متحمل شدن «ضربات دردناک» از سوی رزمندگان مقاومت، مجبور به خروج نیروهایش از کشور شد..
استاد دانشگاه افزود: در مجموع، خروج نیروهای آمریکایی از عراق پس از بیست سال اشغال، رویدادی بزرگ و معنادار در تاریخ معاصر غرب آسیا به شمار می رود.
اسماعیلی گفت: این رخداد، نه یک عقبنشینی ساده بلکه اخراج یک اشغالگر از سوی ملتی است که پس از ۲ دهه مقاومت، حاکمیت و استقلال خود را بازپس گرفت.
به گفته وی این رویداد، دستاوردی سترگ برای محور مقاومت و گامی بلند در مسیر آزادسازی کامل منطقه از سلطه نظامی آمریکا به شمار میرود.
اسماعیلی بیان کرد: اکنون ضرورت دارد که اداره کشورها به خود آنها سپرده شود، مداخله آمریکا در اقتصاد نفت این کشورها پایان یابد و تجربه بینتیجه حضور آمریکا در عراق، افغانستان، لیبی و دیگر کشورهای مشابه، درس عبرتی برای پایان دادن به مداخلهگری در کل منطقه باشد.
وی تصریح کرد: امنیت پایدار غرب آسیا تنها با خروج قدرتهای خارجی و اتکا به ظرفیتهای درونی کشورهای منطقه محقق خواهد شد.
به گزارش ایرنا، آمریکا در سال ۲۰۰۳ به بهانه دروغین دستیابی عراق به سلاحهای کشتارجمعی و با نقض آشکار منشور ملل متحد به عراق حمله کرد.
دولت آمریکا بر اساس توافقنامه «سوفا» در سال ۲۰۰۸ متعهد شده بود حداکثر تا پایان سال ۲۰۱۱ عراق را ترک کند.
به گفته صاحب نظران سیاسی، ثمره این اشغال، یک میلیون کشته، گسترش تروریسم و ویرانی زیرساختهای امنیتی و حکومتی عراق بود که در نهایت به پیدایش داعش در سال ۲۰۱۴ منتهی شد.
آمریکا روز ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ خروج نیروهای خود از عراق را بهطور رسمی تکمیل کرد و به مأموریت نظامی ائتلاف تحت رهبری آمریکا در این کشور پایان داد.
این خروج بر اساس توافق واشنگتن و بغداد انجام شد و آمریکا اعلام کرده است که همکاریهای دوجانبه از جمله آموزش و پشتیبانی اطلاعاتی ادامه خواهد داشت.