شیراز–ایرنا–حافظ عشق را تعریف نکرد چون می‌دانست هر تعریف، عشق را به قفس می‌کشد، پس عشق را در لرزش یک نگاه گذاشت و در پیچ زلف و در خرابه‌ای که همان‌جا نور خدا می‌تابد، چراکه او عشق را نه در کتاب، بلکه در آینه نوشت و هر بار دیوان را باز می‌کنی، اول خودت را می‌بینی و بعد معشوق را و در پایان آن کششی را که جهان را سرپا نگه داشته است، چون عشق، نفس دیوان حافظ شیرازی است.