به گزارش خبرنگار ایرنا، انتخابات میان‌دوره‌ای در آمریکا تقریبا همیشه به نوعی همه‌پرسی درباره عملکرد حزب حاکم در واشنگتن تبدیل می‌شود و امسال دموکرات‌ها امیدوارند از نارضایتی گسترده رای‌دهندگان نسبت به عملکرد رئیس‌جمهوری وقت (اکنون ترامپ) در انجام وظایفش و بحران گرانی و افزایش هزینه‌های زندگی بهره ببرند؛ بحرانی که به گفته آنها جمهوری‌خواهان اقدامات اندکی برای مهار آن انجام داده‌اند.
نبرد بر سر کنترل مجلس سنا، که پیروزی در آن همواره برای دموکرات‌ها دشوارتر بوده است، در این دوره از انتخابات نزدیک به نظر می‌رسد؛ هرچند نظرسنجی‌های عمومی، از رقابت‌های فشرده در تعدادی از ایالت‌های کلیدی حکایت دارد.
بااین‌حال، به نظر می‌رسد کنترل مجلس نمایندگان در اختیار دموکرات‌هاست و تنها عملکرد خود آنها می‌تواند این موقعیت را از بین ببرد.
بر اساس تحلیل‌های انتخاباتی شبکه ان‌بی‌سی نیوز، با استفاده از سه شاخص متفاوت برای ارزیابی فضای سیاسی ملی آمریکا، موکرات‌ها ممکن است چند کرسی یا ده‌ها کرسی به تعداد کرسی های خود اضافه کنند.
البته حفظ کنترل مجلس از سوی جمهوری‌خواهان نیز ناممکن نیست؛ آنها دست‌کم می‌توانند مانع از آن شوند که حزب دموکرات با اختلاف زیادی پیروز شود. این وضعیت تا حدی به نقشه انتخاباتی مطلوب‌تر جمهوری‌خواهان مربوط می‌شود؛ نقشه‌ای که با تلاش‌های ترامپ برای بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی تقویت شده است.
بیشتر کرسی‌هایی که اکنون در اختیار جمهوری‌خواهان است، در حوزه‌هایی قرار دارد که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلافی دورقمی پیروز آنها شده بود. بنابراین، دموکرات‌ها برای کسب دستاوردهای بزرگ باید در ایالت‌ها و حوزه‌هایی فراتر از مناطقی که ترامپ در آنها پیروز شده است، رقابت کنند.
با وجود آنکه انتخابات سوم نوامبر امسال (۱۲ آبان) بیش از گذشته تحت تاثیر فضای سیاسی ملی قرار دارد، نتایج رای‌گیری در همه حوزه‌ها لزوما مطابق با روند ملی تغییر نمی‌کند.
ویژگی‌های خاص هر حوزه و موضوعاتی که برای رای‌دهندگان آن اهمیت دارند، نقش مهمی در تعیین برنده ایفا می‌کنند. خود نامزدها نیز اهمیت دارند و برخورداری از موقعیت نماینده فعلی همچنان می‌تواند مزیت قدرتمندی برای کسانی باشد که برای انتخاب مجدد تلاش می‌کنند.
بااین‌همه، برای بررسی چگونگی تعیین کنترل مجلس نمایندگان در شب انتخابات، باید فرضیه‌ای درباره میزان تغییر گرایش حزبی در سطح ملی به نفع دموکرات‌ها — نسبت به مبنای تعیین‌شده در سال ۲۰۲۴ — در نظر گرفت.
در این تحلیل شبکه ان‌بی‌سی نیوز، سه روش برای برآورد این تغییر بررسی می‌شود: داده‌های نظرسنجی‌های اخیر، الگوهای رای‌دهی در انتخابات گذشته و نتایج انتخابات ویژه.
اگر نظرسنجی‌ها دقیق و درست باشند
درصورتی که نتایج نظرسنجی‌ها درباره انتخابات میان‌دوره ای کنگره آمریکا صحت داشته باشند، حوزه‌هایی که باید زیر نظر داشت، حوزه نهم اوهایو، حوزه چهاردهم فلوریدا و حوزه بیست‌وهشتم تگزاس هستند.
میانگین نظرسنجی‌های ان‌بی سی نیوز در حال حاضر نشان می‌دهد که ۵۲ درصد از رای‌دهندگان احتمالی ترجیح می‌دهند کنترل مجلس نمایندگان آمریکا در اختیار دموکرات‌ها باشد و ۴۳ درصد خواهان کنترل جمهوری‌خواهان بر این مجلس هستند.
این اختلاف ۹ درصدی با ترجیح رای‌دهندگان ثبت‌نام‌شده نیز مطابقت دارد؛ موضوعی که در جدیدترین نظرسنجی نتخاباتی ان‌بی‌سی نیوز مشاهده شده است.
برای تبدیل این اختلاف ۹ درصدی به میزان تغییر گرایش رای‌دهندگان، آن را با نتیجه آرای مردمی در سطح ملی در سال ۲۰۲۴ مقایسه می‌کنیم.
ترامپ در آن سال با اختلاف ۱.۵ درصدی در آرای مردمی پیروز شد. بنابراین، برتری ۹ درصدی به نفع دموکرات‌ها در سال ۲۰۲۶، معادل تغییر ۱۰٫۵ درصدی نسبت به نتایج سال ۲۰۲۴ خواهد بود.
در ۲۳۸ حوزه انتخاباتی مجلس نمایندگان، ترامپ یا شکست خورده بود یا با اختلافی کمتر از ۱۰٫۵ درصد پیروز شده بود. بنابراین، تغییری با این اندازه می‌تواند به پیروزی دموکرات‌ها در ۲۳۸ کرسی منجر شود.
اکثریتی در کنگره که اندکی بزرگ‌تر از ۲۳۵ کرسی به‌دست‌آمده توسط آنها در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۱۸ خواهد بود.
در چنین سناریویی، انتظار می‌رود رقابت در برخی حوزه‌هایی که در اختیار دموکرات‌هاست و جمهوری‌خواهان پس از انتخاب مجدد ترامپ بازترسیم آنها را تغییر داده‌اند، بسیار نزدیک شود. هدف جمهوری‌خواهان از این تغییرات، ایجاد حوزه‌هایی با برتری مطمئن برای نامزدهای خود بوده است.
یکی از نمونه‌ها، حوزه نهم اوهایو است؛ جایی که «مارسی کپتور» دموکرات و باسابقه‌ترین زن در تاریخ کنگره آمریکا، برای انتخاب مجدد تلاش می‌کند. جمهوری‌خواهان سال‌ها کوشیده‌اند کپتور را شکست دهند، اما موفق نشده‌اند.
سال گذشته، دولت ترامپ تقسیم بندی جغرافیایی حوزه انتخاباتی را تغییر دادند تا حتی نامزدی با مهارت‌های سیاسی و توانایی بالای او در حفظ کرسی نیز نتواند به‌راحتی در آن پیروز شود.
اگر انتخابات سال ۲۰۲۴ با تغییرات جغرافیایی حوزه انتخاباتی برگزار می‌شد، ترامپ این حوزه را با اختلاف ۱۰٫۶ درصدی می‌برد. تغییر ۱۰٫۵ درصدی در سطح ملی، دست‌کم فرصتی واقعی به کپتور می‌دهد تا بار دیگر تلاش رقبای جمهوری‌خواه خود را ناکام بگذارد.
حوزه چهاردهم فلوریدا نیز نمونه دیگری است. جمهوری‌خواهان این حوزه را به‌گونه‌ای تغییر دادند که ترامپ در سال ۲۰۲۴ می‌توانست آن را با اختلاف ۱۰.۵ درصدی ببرد. اگر تغییر گرایش سیاسی در سطح ملی به ۱۰.۵ درصد برسد، «کتی کستور»، نماینده فعلی دموکرات این حوزه، فرصتی برای حفظ کرسی خود خواهد داشت.
در نهایت، باید به حوزه بیست‌وهشتم تگزاس توجه کرد؛ حوزه‌ای با جمعیت عمدتا اسپانیایی‌تبار در امتداد مرز آمریکا و مکزیک که «هنری کوئلار» نماینده این حوزه انتخابیه است.
جمهوری‌خواهان تغییرات جغرافیایی این حوزه انتخابیه را که ترامپ پیش‌تر در آن با اختلاف ۷ درصد پیروز شده بود، تغییر دادند تا این اختلاف به ۱۰.۴ درصد برسد. هدف آنها این بود که سرانجام کوئلار را از کرسی خود کنار بزنند.
کوئلار کسی است که با وجود گرایش جنوب تگزاس به سمت راست (محافظه‌کاری) و حتی با وجود صدور کیفرخواست علیه او به اتهام رشوه و پولشویی، همچنان توانسته است جایگاه خود را حفظ کند. او بعدها از سوی ترامپ عفو شد.
با آنکه جمهوری‌خواهان به نامزد خود، «تانو تیجرینا» امید زیادی دارند و برای رقابتی نگه‌داشتن این کرسی هزینه‌های زیادی کرده‌اند، این رقابت را می توان در دسته «تمایل به دموکرات‌ها» قرار می‌دهد؛ یعنی دموکرات‌ها در این ارزیابی از برتری نسبی برخوردارند، اما نتیجه قطعی نیست.
احتمال کمتر برآورد شدن حمایت از جمهوری‌خواهان در نظرسنجی‌ها
اگر نظرسنجی‌ها حمایت جمهوری‌خواهان را کمتر از واقعیت برآورد کرده باشند، حوزه‌هایی که باید زیر نظر داشت، عبارتند از: حوزه دهم پنسیلوانیا و حوزه نخست ویرجینیا
با توجه به خطاهای نظرسنجی‌ها در انتخابات اخیر، این احتمال وجود دارد که میزان حمایت عمومی از دموکرات‌ها بیش از واقع برآورد شده باشد. اگر این موضوع امسال هم صدق کند، رقابت بر سر کنترل مجلس نمایندگان بسیار نزدیک و نتیجه آن غیرقابل‌پیش‌بینی خواهد بود.
ترکیب جمعیتی رای‌دهندگان در آخرین انتخابات میان‌دوره‌ای، یعنی سال ۲۰۲۲، زمانی که جو بایدن رئیس‌جمهور بود، به نفع جمهوری‌خواهان بود و رای دهندگان آن انتخابات مسن‌تر و عمدتا سفیدپوست بودند.
اگر مشخصات جمعیتی پاسخ‌دهندگان در جدیدترین نظرسنجی را با ترکیب معمول رای‌دهندگان سال ۲۰۲۲ مقایسه کنیم ــ همان‌طور که در تحلیل اخیر نظرسنجی‌ها انجام دادیم ــ برتری ۹ درصدی دموکرات‌ها در میان رای‌دهندگان ثبت‌نام‌شده به تنها ۴ درصد کاهش می‌یابد.
مقایسه این یافته با نتایج سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که در این سناریو، تغییر گرایش حزبی (سیاسی) در سطح ملی حدود ۵.۵ درصد به نفع دموکرات‌ها خواهد بود. حتی چنین تغییری نیز برتری بسیار اندکی برای دموکرات‌ها ایجاد می‌کند: ۲۲۰ کرسی در برابر ۲۱۵ کرسی جمهوری‌خواهان.
چنین اکثریت محدودی با الگوی سه انتخابات عمومی گذشته مطابقت دارد؛ انتخاباتی که در آنها هیچ‌یک از دو حزب با اکثریتی بیش از ۹ کرسی پیروز نشده‌اند.
مسیر جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود، نیازمند تغییر گرایش کمتر حزبی در سطح ملی به نفع دموکرات‌ها (حدود ۴.۵ درصد) است؛ یا اینکه برخی از نامزدهای جمهوری‌خواه باید بتوانند با عملکردی بهتر از فضای سیاسی نامساعدِملی، در رقابت‌های نزدیک پیروز شوند.
در چنین شرایطی، کنترل کنگره به حوزه‌هایی مانند حوزه دهم پنسیلوانیا بستگی خواهد داشت. «اسکات پری»، نماینده جمهوری‌خواه، نمایندگی این حوزه را بر عهده دارد. حزب دموکرات در چند انتخابات گذشته تلاش کرده است این کرسی را به دست آورد، اما موفق نشده است.
در سال ۲۰۲۴، ترامپ این حوزه را با اختلاف ۵.۳ درصدی برد، درحالی‌که پری تنها با اختلاف ۱.۳ درصدی پیروز شد. برای آنکه جمهوری‌خواهان کنترل مجلس نمایندگان را حفظ کنند، پری باید عملکرد بهتری در روند تغییر گرایش سیاسی داشته باشد.
حوزه نخست ویرجینیا نیز در این سناریو می‌تواند رقابتی شود. «راب ویتمن»، نماینده جمهوری‌خواه، در سال ۲۰۲۴ این کرسی را با اختلاف ۱۲.۸ درصدی به دست آورد؛ اما ترامپ در همین حوزه تنها با اختلاف ۴.۹ درصد پیروز شده بود.
اگر دیوان عالی ویرجینیا در اوایل سال جاری تلاش دموکرات‌های ایالت برای بازترسیم نقشه حوزه‌های انتخاباتی کنگره را لغو نکرده بود، این حوزه در انتخابات به «کامالا هریس»، معاون رئیس‌جمهوری وقت، با اختلاف ۱۷ درصدی رای می‌داد.
اینکه کدام حزب در سال ۲۰۲۷ کنترل کنگره را در اختیار خواهد داشت، ممکن است به این بستگی پیدا کند که آیا ویتمن می‌تواند مانند دو سال پیش، برخلاف روند سیاسی سراسری عمل کند و نتیجه‌ای بهتر از آن به دست آورد یا خیر.
اگر جمهوری‌خواهان بتوانند هر دو حوزه و حوزه‌های مشابه آنها را حفظ کنند، اکثریت مجلس نمایندگان را با اختلافی اندک نگه خواهند داشت.
انتخابات‌های میان‌دوره‌ای؛ شاخصی برای سنجش گرایش‌های سیاسی
اگر انتخابات‌های میان‌دوره‌ای شاخصی برای سنجش گرایش‌های سیاسی باشد، حوزه‌هایی که باید زیر نظر داشت حوزه چهاردهم کارولینای شمالی و حوزه ششم کنتاکی است.
یکی از راه‌های پیش‌بینی میزان تغییر گرایش سیاسی رای‌دهندگان در انتخابات نوامبر، بررسی انتخابات ایالتی و ویژه از زمان بازگشت ترامپ به قدرت است.
اگرچه ترامپ در انتخابات فرمانداری ویرجینیا و نیوجرسی شکست خورد، در مجموع، ایالت‌ها و حوزه‌های بررسی‌شده در سال ۲۰۲۴ با میانگین اختلاف ۳.۵ درصدی به ترامپ رای داده بودند، اما در انتخابات ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ با میانگین اختلاف ۱۱ درصدی از دموکرات‌ها حمایت کردند؛ یعنی چرخشی ۱۴.۵ درصدی به نفع دموکرات‌ها.
اگر چنین چرخشی در انتخابات امسال (سوم نوامبر ۲۰۲۶/۱۲ آبان ۱۴۰۵) در سراسر آمریکا تکرار شود، دموکرات‌ها ممکن است ۲۶۳ کرسی مجلس نمایندگان را در برابر ۱۷۲ کرسی جمهوری‌خواهان به دست آورند؛ بزرگ‌ترین اکثریت یک حزب در این مجلس از سال ۱۹۹۰.
این سناریو می‌تواند حوزه بیست‌وهفتم فلوریدا را نیز رقابتی کند؛ حوزه‌ای که «ماریا الویرا سالازار»، نماینده جمهوری‌خواه، در آن حضور دارد.
ترامپ در سال ۲۰۲۴ این حوزه را با اختلاف ۱۴.۶ درصدی برده بود و جمهوری‌خواهان نیز در ترسیم مجدد جغرافیایی، این حوزه را بدون تغییر گذاشتند.
بااین‌حال، نظرسنجی‌ها از کاهش حمایت رای‌دهندگان لاتین‌تبار از ترامپ و جمهوری‌خواهان، به‌ویژه به‌دلیل نگرانی‌های اقتصادی، حکایت دارند.
سالازار در انتخابات ۲۰۲۴ حدود ۶ درصد بهتر از ترامپ عمل کرد و برای حفظ کرسی خود ممکن است به عملکردی مشابه نیاز داشته باشد.
ترامپ حوزه چهاردهم کارولینای شمالی را در سال ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۵.۱ درصدی و «تیم مور»، نماینده جمهوری‌خواه، با اختلاف ۱۶.۱ درصدی پیروز شدند. جمهوری‌خواهان سال گذشته ترسیم جغرافیایی این حوزه را تغییر ندادند.
حوزه ششم کنتاکی نیز می‌تواند نشانه‌ای زودهنگام از روند انتخابات باشد. این کرسی که مرکز آن لکسینگتون است، پس از نامزدی «اندی بار»، نماینده جمهوری‌خواه فعلی، برای سنا، اکنون رقابتی آزاد میان «رالف آلوارادو»، جمهوری‌خواه، و «زک دمبو»، دموکرات، است.
ترامپ در سال ۲۰۲۴ این حوزه را با اختلاف ۱۵ درصدی برده بود و گروه‌های همسو با هر دو حزب هزینه زیادی برای رقابت در آن صرف می‌کنند. رقابت در این حوزه به نفع جمهوری‌خواهان است.
در انتخابات ۲۰۲۴، نزدیک به ۹۰ درصد آرای این حوزه تا ساعت ۸:۴۰ شب به وقت شرق آمریکا گزارش شده بود. بنابراین، اگر نشانه‌های یک چرخش بزرگ به نفع دموکرات‌ها در حال شکل‌گیری باشد، نتیجه اولیه این حوزه می‌تواند یکی از شواهد مهم برای تشخیص آن باشد.
باید توجه داشت که تمام سناریوهای مطرح‌شده در این تحلیل بر این فرض استوارند که تغییر گرایش حزبی و سیاسی در سال ۲۰۲۶ در همه حوزه‌ها یکسان خواهد بود. ممکن است این فرض به‌طور میانگین درست باشد، اما برخی حوزه‌ها تغییر بیشتری از میانگین سراسری را تجربه خواهند کرد و برخی دیگر تغییر کمتری خواهند داشت.
ترکیب جمعیتی یک حوزه مشخص می‌تواند در میزان این تغییر نقش داشته باشد. برای مثال، اگر رای دهندگان اسپانیایی‌تبار بیش از رای‌دهندگان غیر اسپانیایی‌تبار به سمت حزب دموکرات گرایش پیدا کنند، حوزه‌هایی که جمعیت اسپانیایی‌تبار بیشتری دارند، بیش از آنچه گرایش حزبی پایه آنها پیش‌بینی می‌کند، به نفع دموکرات‌ها رای خواهند داد.
برخورداری از موقعیت نماینده فعلی نیز می‌تواند نقش مهمی در افزایش یا کاهش تغییر رأی یک حوزه نسبت به میانگین ملی داشته باشد. در سال ۲۰۲۴، نمایندگان مستقر کنگره به‌طور متوسط ۲٫۵ درصد بهتر از نامزد ریاست‌جمهوری حزب خود عمل کردند.
امسال، تعداد نمایندگان دموکراتی که برای انتخاب مجدد نامزد شده‌اند، اندکی بیشتر از نمایندگان جمهوری‌خواه است. این بدان معناست که حزب دموکرات در مجموع می‌تواند بیش از حزب جمهوری‌خواه از مزایای برخورداری از موقعیت نماینده فعلی بهره‌مند شود. از سوی دیگر، تعداد نمایندگان جمهوری‌خواهی که حوزه‌هایی با گرایش حزبی تقریبا مساوی را نمایندگی می‌کنند، بیشتر است.
در نهایت، بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی نیز نقش مهمی در انتخابات میان‌دوره‌ای امسال داشته است.
جمهوری‌خواهان با تغییر حوزه‌های انتخاباتی در چند ایالت، در موقعیتی قرار گرفته‌اند که در مقایسه با حالتی که نقشه انتخاباتی پس از سال ۲۰۲۴ بدون تغییر باقی می‌ماند، ممکن است تا ۱۰ کرسی بیشتر به دست آورند.
بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی بر مزیت برخورداری از موقعیت نماینده فعلی نیز تاثیر گذار است، وقتی تقسیم بندی جغرافیایی یک حوزه انتخابیه تغییر می‌کند، نماینده فعلی باید برای جلب آرای افرادی رقابت کند که پیش‌تر نماینده آنها نبوده و این افراد ممکن است آشنایی کمتری با سوابق عملکرد او داشته باشند.
بنابراین، اگرچه فضای سیاسی کنونی آمریکا به سوی دموکرات‌ها گرایش دارد اما آنها برای دستیابی به دستاوردهای بزرگ در انتخابات میان‌دوره‌ای امسال باید در مناطقی فراتر از حوزه‌هایی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ در آنها پیروز شد، با جمهوری‌خواهان رقابت کنند.