به گزارش سیاست خارجی ایرنا از جروزالم‌پست، (رژیم) اسرائیل و آمریکا هم در ژوئن ۲۰۲۵ و هم در اوایل سال ۲۰۲۶ ضربات قابل توجهی را به ایران وارد کردند و (به ادعای نگارنده)، دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا نیز طی ماه‌های اخیر، با اجرای آنچه محاصره دریایی خوانده می‌شود، در برابر تهران دست بالا را پیدا کرد.
با این حال، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای دیروز آمریکا، اگر ایران اراده کند، حالا می‌تواند صرفا با تاب‌آوری، از دوره ریاست جمهوری ترامپ عبور کند.
دموکرات‌ها از ماه ژانویه ۲۰۲۷ می‌توانند با آغاز تحقیقات، متوقف کردن روند تایید انتصاب‌ها و حتی مسدود کردن بودجه‌های دفاعی، ترامپ را تحت فشار قرار دهند تا او را از پرونده ایران کنار بگذارند.
این نبردی است که ترامپ می‌تواند آن را به تعویق بیندازد اما عملا قادر به پیروزی در آن نیست. چرا؟ چون هم دموکرات‌ها و هم جمهوری‌خواهان به‌شدت از جنگ دلسرد شده‌اند؛ یا به عبارت دقیق‌تر، از تاثیر آن بر قیمت بنزین در آمریکا ناراضی هستند. نتایج انتخابات در تگزاس، کارولینای جنوبی و ایالت‌های دیگری که دموکرات‌ها تقریبا هرگز در آنها پیروز نمی‌شوند، بر همین واقعیت صحه می‌گذارد.
ترجیح تهران، خودداری از امتیازدهی بلندمدت در برنامه هسته‌ای است
به نوشته جروزالم‌پست، «این تصمیم حاصل محاسبه‌ای خونسرد از سوی ایران بود و ترجیح داد که از برنامه هسته‌ای خود صرف نظر نکند و هیچ‌گونه امتیاز بلندمدتی هم ندهد.»
به ادعای نگارنده، «در توضیح این تصمیم باید گفت ایران از ژوئن ۲۰۲۵ تاکنون نتوانسته است غنی‌سازی اورانیوم را از سر بگیرد. حتی اگر زمانی فشار آمریکا برداشته شود، ممکن است یک سال یا بیشتر طول بکشد تا ایران دوباره قادر به غنی‌سازی اورانیوم باشد. این حکومت نه بر مبنای چند هفته یا ماه، بلکه با صبر راهبردی و محاسبات چندساله و چنددهه‌ای، پیش می‌رود.»
ایران در دهه ۱۹۸۰، به مدت هشت سال با عراق در جنگ بود؛ تا اینکه دو طرف سرانجام بر سر آتش‌بسی توافق کردند که در آن، «برتری آتش عراق» نتوانست شرایط پایان جنگ را دیکته کند.
هر کسی که به ترامپ مشورت داده و مدعی شده بود که جنگی چهار یا ۶ هفته‌ای، یا چهار تا ۶ ماه محاصره دریایی، قطعا ایران را در هم می‌شکند، تاریخ این کشور را مطالعه نکرده است.
اکنون چه خواهد شد؟
ترامپ همچنان می‌تواند به همراه تل‌آویو به ایران حمله کند. چنین حمله‌ای ممکن است برنامه هسته‌ای و موشکی بالستیک ایران را اندکی بیشتر به عقب براند و (این امکان وجود دارد) که از قدرت نظامی کلی ایران بکاهد و بخش‌های از ساختار حکومت را تضعیف کند. یا اینکه، ترامپ ممکن است با توجه به شکست اجتناب‌ناپذیری که متحمل آن شده و در نتیجه آن، کنترل کنگره را از دست داده است، به توافقی ضعیف با ایران تن بدهد؛ یا بعدها ناچار به پذیرش چنین توافقی شود.
حتی اگر ترامپ و (رژیم)اسرائیل در روزها یا هفته‌های آتی به ایران حمله کنند، باز هم حکومت ایران سرنگون نخواهد شد و همچنان می‌تواند در برابر هر توافقی که مایل به پذیرش آن نیست، مقاومت کند.
جروزالم پست در ادامه با بررسی منافع رژیم صهیونیستی، می‌نویسد: در وهله نخست، اسرائیل باید درک کند که خواه دور تازه‌ای از جنگ با ایران به‌زودی آغاز شود و خواه نشود، مواضع واشنگتن و تل‌آویو در قبال تهران در آستانه فاصله گرفتن از یکدیگر است. تل‌آویو باید برای دستیابی به بهترین توافق ممکن درباره مسئله هسته‌ای تلاش کند؛ موضوعی که برای ترامپ اهمیت دارد و دموکرات‌های آمریکا نیز نمی‌خواهند در آن بیش از حد ضعیف به نظر برسند.
به ادعای نگارنده، (رژیم)اسرائیل «حتی می‌تواند به توافقی محرمانه با ترامپ و دموکرات‌های کنگره دست یابد تا به ایران چند هفته یا چند ماه فرصت داده شود که در ۲ یا چهار سال آینده به توافقی متعاقب برسد.»