مهران خرسندی در گفت و گو با ایرنا درباره طراحی جهان بصری و فضاهای انیمیشن توضیح داد: در ابتدا گروه سنی مخاطبان این انیمیشن، کودکان بودند، اما در ادامه تصمیم گرفتیم مخاطب اثر را به گروه نوجوان تغییر دهیم. از آنجا که در حوزه انیمیشن نوجوان، آثار محدودی با این سبک و سیاق وجود داشت، ناچار شدیم تا حدودی از فرم‌های استایلایز فاصله بگیریم و به سمت طراحی‌های واقع‌گرایانه‌تر حرکت کنیم. به همین دلیل، سبک بصری اثر به سمت فرم‌های نیمه‌واقع‌گرا (Semi-Realistic) و تا حدودی واقع‌گرایانه‌تر سوق پیدا کرد؛ البته نه به شکل کاملاً رئال، بلکه با ترکیبی از این دو رویکرد تلاش کردیم فضای موردنظرمان را خلق کنیم.

وی افزود: با توجه به کانسپت‌های اولیه‌ای که توسط طراحان ارائه شد، طراحی حرفه‌ای جهان بصری اثر شکل گرفت. ایده اصلی این بود که داستان در جزیره‌ای در جنوب ایران و در آینده‌ای چند سال بعد اتفاق بیفتد. بنابراین با اثری آینده‌نگرانه و در ژانر علمی‌تخیلی مواجه بودیم. برای رسیدن به این فضا، باید وضعیت فعلی محیط را بررسی می‌کردیم و به این پرسش پاسخ می‌دادیم که این منطقه در سال‌های آینده چه تغییراتی خواهد داشت، زیرساخت‌های آن چگونه خواهند شد و ساختمان‌ها چه شکل و ساختاری پیدا می‌کنند.

مدیر هنری پروژه تاکید کرد: این موضوعات در مرحله پیش‌تولید با طراحان بررسی شد. من نیز به‌عنوان مدیر هنری، طرح‌های ارائه‌شده را ارزیابی می‌کردم؛ برخی از طرح‌ها کنار گذاشته می‌شدند و برخی دیگر به تأیید می‌رسیدند تا در نهایت به یک زبان بصری مشترک برسیم. هدف این بود که طراحی شخصیت‌ها و محیط با یکدیگر تناسب داشته باشند.

وی درباره تلاش برای ارتباط با مخاطبان نوجوان عنوان کرد: نوجوانان امروز به سبک‌های خاصی از روایت بصری علاقه‌مند هستند. «نبرد بادبادک‌ها» نیز تا حدودی حال‌وهوای بازی‌های رایانه‌ای دارد و از ریتم اکشن برخوردار است. ما تلاش کردیم با استفاده از حرکت‌های سریع و ریتم مناسب، از کند شدن روایت جلوگیری کنیم چراکه مخاطب نوجوان امروز به سرعت و پویایی علاقه‌مند است. من شخصاً به طراحی‌های علمی‌تخیلی و آینده‌نگرانه علاقه دارم و این سلیقه را نیز وارد پروژه کردم. به همین دلیل، کانسپت آرتیست‌های ما به سمتی هدایت شدند که از فضای گیمینگ فاصله نگیرند.

کارگردان هنری پروژه افزود: مخاطب نوجوان به بازی‌های رایانه‌ای و انیمیشن‌های روز دنیا، به‌ویژه آثار اکشن و ماجراجویانه، علاقه دارد و ما تلاش کردیم این ویژگی‌ها را در اثر لحاظ کنیم تا از سلیقه روز مخاطبان این گروه سنی عقب نمانیم. خوشبختانه بازخوردهایی که دریافت کرده‌ایم، بسیار مثبت بوده است. نوجوانان ارتباط خوبی با اثر برقرار کرده‌اند و حتی شنیده‌ام برخی از آن‌ها تمایل دارند چندین بار دیگر نیز به همراه دوستانشان به تماشای فیلم بنشینند. به نظرم توانسته‌ایم در جذب این گروه سنی موفق عمل کنیم.

خرسندی در پاسخ به این پرسش که در طراحی شخصیت‌ها چه ویژگی‌هایی در اولویت قرار داشت، گفت: طراحی شخصیت ها ابتدا به سبک بصری اثر بازمی‌گردد. در انیمیشن، انتخاب میان سبک‌های فانتزی، استایلایز یا واقع‌گرایانه، مسیر طراحی شخصیت‌ها و محیط را مشخص می‌کند. نمی‌توان در یک اثر با فضای واقع‌گرایانه، محیط و ساختمان‌ها را به شکل فانتزی طراحی کرد، اما شخصیت‌ها کاملاً واقع‌گرا باشند زیرا این ناهمخوانی باعث از بین رفتن هماهنگی و هارمونی بصری اثر می‌شود.

وی یادآور شد: به همین دلیل، در طراحی شخصیت‌ها و محیط به سمت واقع‌گرایی حرکت کردیم. در این مسیر، به ویژگی‌های قومیتی شخصیت‌های اصلی و محدوده جغرافیایی داستان توجه داشتیم. از چهره‌ها و لباس‌ها گرفته تا رنگ‌ها و حتی انتخاب صداپیشگان، تلاش کردیم اصالت ایرانی اثر حفظ شود. تحقیقات و بررسی‌های مختلفی انجام شد تا این ویژگی‌ها در طراحی شخصیت‌ها و کانسپت‌های اولیه به‌درستی لحاظ شود.

خرسندی افزود: هدف این بود که مخاطب با تماشای اثر، ایرانی بودن شخصیت‌ها را احساس کند. در کنار این موضوع، ویژگی‌های واقع‌گرایانه در طراحی بافت‌ها، تکسچرها و حتی جزئیات پوست شخصیت‌ها نیز مورد توجه قرار گرفت. در اکران‌ها بازخوردهای مثبتی درباره طبیعی بودن طراحی‌ها دریافت کردم. برخی از مخاطبان فعال در حوزه انیمیشن نیز به واقعی بودن جزئیات شخصیت‌ها اشاره می‌کردند. در مجموع حفظ هویت ایرانی در کنار واقع‌گرایی شخصیت‌ها، بافت‌ها و محیط، از اولویت‌های اصلی ما بود. همچنین تلاش کردیم رنگ‌ها و طراحی‌ها در عین برخورداری از ویژگی‌های آینده‌نگرانه، هویت بومی اثر را نیز حفظ کنند.

خرسندی در پاسخ به این پرسش که آیا برای طراحی فضاها و شخصیت‌ها از نمونه‌ها و الگوهای مشخصی استفاده کرده است، گفت: در طراحی اثر از ترکیبی از عناصر فرهنگ ایرانی و تجهیزات مدرن استفاده کردیم. برای مثال، با وجود اینکه ساختمان‌ها متعلق به فضایی در ۳۰ تا ۵۰ سال آینده هستند، همچنان در بخش‌هایی از جزیره می‌توان اصالت معماری و بافت یک منطقه ایرانی را مشاهده کرد. شخصیت‌ها نیز با وجود برخورداری از تجهیزات مدرن، هویت ایرانی خود را حفظ کرده‌اند.

وی افزود: در این مسیر، انیمیشن‌های ایرانی، آثار روز دنیا، تولیدات خارجی و حتی فیلم‌های سینمایی مختلف را بررسی کردیم. طرح‌های اولیه و اتودهای متعددی زده شد تا بتوانیم از میان آن‌ها به الگوی بصری مناسب برسیم. همچنین آرت‌بوک پروژه، که شامل طراحی‌ها و اتودهای اولیه است، نشان‌دهنده میزان کار و بررسی انجام‌شده در این زمینه است. در طراحی‌ها، به‌ویژه در معماری، تجهیزات، اشیا و فضاهای داخلی و خارجی، تلاش کردیم هویت ایرانی اثر حفظ شود. در عین حال برخی فضاها، به‌خصوص محیط کارگاه، حال‌وهوای گیمینگ و مدرن‌تری دارند. این طراحی‌ها در عین بهره‌گیری از الگوهای روز، متناسب با هویت بصری همین پروژه شکل گرفته‌اند.

کارگردان هنری پروژه درباره جزئیات رنگ‌بندی و انتقال هیجان از طریق رنگ بندی به مخاطب اظهار کرد: این موضوع کاملاً هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده بود. در یک اثر حرفه‌ای، استفاده از کالر اسکریپت (Color Script) یا کالر کی (Color Key) اهمیت زیادی دارد. ما نیز چندین کالر اسکریپت طراحی کردیم و آن‌ها را در اختیار تیم هنری قرار دادم تا در بخش‌های مختلف اثر مورد استفاده قرار بگیرند. برای فضاهای دلهره‌آور، از رنگ‌های سبز و آبی و در برخی بخش‌ها از رنگ قرمز استفاده کردیم. در مقابل، برای بخش‌های مربوط به جزیره و سکانس‌های ملودرام، رنگ‌های گرم در نظر گرفته شد.

وی با اشاره به اینکه انتخاب رنگ باید با حال‌وهوای هر سکانس تناسب داشته باشد، گفت: نوع روایت، دیالوگ‌ها و فضای دراماتیک یا اکشن یک سکانس، در تعیین زبان رنگ آن تأثیرگذار است. در واقع، رنگ باید بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند و بخشی از روایت اثر باشد. این رویکرد تنها به رنگ محدود نبود و در نورپردازی، شیدینگ و سایه‌زنی نیز از کالر کی‌های مشخصی استفاده کردیم. این موارد به تیم تولید ارائه شد تا در اجرای بخش‌های مختلف رعایت شوند.

خرسندی تصریح کرد: در طراحی تجهیزات مدرن نیز از رنگ‌هایی متناسب با فضای علمی‌تخیلی و آینده‌نگرانه از طیف سفید گرفته تا رنگ‌های سبزآبی و آبی استفاده کردیم. همچنین در تجهیزات شخصیت‌ها و نمایشگرها از این طیف رنگی استفاده شده است و در موقعیت‌هایی که هشدار یا وضعیت اضطراری وجود دارد، رنگ قرمز به کار رفته است. در مجموع، طراحی رنگ و استفاده از آن در فضاها و تجهیزات، یکی از بخش‌های مهم این انیمیشن بوده است.

وی درباره تعامل با بخش فنی پروژه توضیح داد: ما در طول ساخت این پروژه به ۲ جنگ برخورد کردیم اما تعامل خوبی با عوامل فنی داشتیم. گاهی من به‌عنوان مدیر هنری، خواسته‌ای در زمینه طراحی بصری داشتم اما تیم فنی با توجه به محدودیت‌ها و امکانات موجود، اجرای آن را دشوار می‌دانست. در چنین شرایطی، بحث‌ها و گفتگوهای متعددی شکل می‌گرفت و گاهی لازم بود پس از گذشت چند هفته بعد از جنگ، دوباره به موضوع بازگردیم و راه‌حل‌های مختلف را بررسی کنیم.

مدیر هنری پروژه متذکر شد: به‌طور طبیعی، مدیر هنری همواره تلاش می‌کند مخاطب بهترین تصویر ممکن را روی پرده سینما ببیند. کیفیت روایت بصری، رنگ، نور، سایه، بافت‌ها، طراحی شخصیت‌ها و محیط، همگی باید در بالاترین سطح ممکن اجرا شوند. با این حال، محدودیت‌های فنی و اجرایی نیز وجود دارد و باید میان خواسته‌های هنری و امکانات تولید تعادل برقرار کرد. از آنجا که خودم سال‌ها در بدنه تولید فعالیت داشته‌ام و تجربه مدیریت پروژه را نیز دارم، با بخشی از این محدودیت‌ها آشنا بودم. به همین دلیل، در برخی موارد تلاش می‌کردم طراحی‌ها را با شرایط فنی تطبیق دهم و از طرح‌هایی که اجرای آن‌ها دشوار بود، فاصله بگیرم. با وجود این، چالش‌های فنی همچنان وجود داشت و برای رفع آن‌ها جلسات متعددی برگزار کردیم.

وی تاکید کرد: به نظرم «نبرد بادبادک‌ها» اثری تازه در صنعت انیمیشن ایران است و کمتر نمونه‌ای با این ویژگی‌های بصری و ساختاری در تولیدات داخلی داشته‌ایم. خوشحالم که با وجود تمام این چالش‌ها توانستیم به تصویری برسیم که هم از نظر فنی استانداردهای لازم را داشته باشد و هم از نظر زیبایی‌شناختی و هویت بصری، برای مخاطب جذاب باشد. شاید اگر این چالش‌ها و گفتگوها وجود نداشت، نتیجه نهایی نیز به این شکل حاصل نمی‌شد. به اعتقاد من، وجود چالش، بحث و برگزاری جلسات منظم برای شنیدن دیدگاه‌های مختلف، لازمه پیشرفت یک پروژه تولیدی است.

خرسندی در پایان درباره بازخورد مخاطبان پس از اکران انیمیشن عنوان کرد: حتی پیش از اکران و در جریان انتشار تبلیغات اثر، پیام‌های متعددی از مخاطبان دریافت می‌کردیم که از طراحی و ظاهر انیمیشن ابراز رضایت می‌کردند. در زمان اکران نیز واکنش‌های مخاطبان در سالن سینما برایم جالب بود. بسیاری از آن‌ها نسبت به فضاها، رنگ‌ها، داستان، روایت و طراحی‌های اثر هیجان‌زده شده بودند و این بخش‌ها برایشان جذابیت داشت. به نظرم یکی از دلایل این استقبال، کمتر دیده شدن چنین سبک و سیاقی در انیمیشن‌های داخلی است. البته طبیعی است که این سبک ممکن است برای همه مخاطبان جذاب نباشد، اما گروه هدف ما نوجوانان و جوانان بودند و بازخوردهایی که از این گروه دریافت کردیم، مثبت بود.

انیمیشن سینمایی «نبرد بادبادک‌ها»، محصول مرکز انیمیشن سوره، به کارگردانی و تهیه‌کنندگی الهام ابراهیمی و نویسندگی امیررضا مافی ساخته شده است. مجری طرح این اثر موسسه فرهنگی هنری ایفا تصویر آریا است و اکران آن توسط پخش بهمن‌سبز در سینماهای سراسر کشور ادامه دارد.